Η φροντίδα του ναού, τα συσσίτια και η καθημερινή παρουσία του παπα-Απόστολου συνθέτουν έναν μικρόκοσμο προσφοράς και αλληλεγγύης.
Με αυτή τη φράση ως λεζάντα της σημερινής φωτογραφίας, την οποία μας στέλνει πολύ γνωστός Γιαννιώτης, περιγράφει μια εκκλησία των Ιωαννίνων, ίσως λίγο λησμονημένη από τον πολύ κόσμο, την εκκλησία του Αγίου Νικολάου Κοπάνων.
Πρόκειται για το πεντακάθαρο πίσω μέρος του ιερού του ναού, δίπλα στο οστεοφυλάκιο —μέσα στη φρεσκάδα είναι και ολόκληρος ο ναός—, τον οποίο θυμόμαστε πάντα όταν είναι να βρεθούμε σε ένα μνημόσυνο ή σε μια κηδεία συνανθρώπου μας, όπως ο ίδιος μας γράφει στο σύντομο μήνυμά του.
Μακάρι να βρισκόταν σε αυτή την κατάσταση και το κοιμητήριο του Αγίου Νικολάου, το οποίο οι αρμόδιοι καθαρίζουν πάντα το Μεγάλο Ψυχοσάββατο, της Πεντηκοστής ή όταν πρόκειται να έρθει η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου, όπως καλή ώρα τώρα. Ακόμη και οι τάφοι των δωρητών, οι οποίοι άφησαν τις περιουσίες τους στον δήμο, είναι παρατημένοι. Αλλά αυτό είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία κι ας εστιάσουμε σήμερα στον κυρίως ναό.
Όσες φορές έχουμε βρεθεί εκεί, πράγματι έχουμε διαπιστώσει τη νοικοκυροσύνη η οποία διέπει όλο τον χώρο. Και τον εσωτερικό και τον εξωτερικό. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός των αμέτρητων υλικών και τροφίμων, τα οποία συμπολίτες μας βλέπουν στοιβαγμένα σε σακούλες, να περιμένουν τους απόρους που τα έχουν ανάγκη. Είναι οι δωρεές Γιαννιωτών, τις οποίες προσκομίζουν πολλοί για τα συσσίτια της εκκλησίας.
Λένε όσοι έχουν σχέση με την εκκλησία και συχνά την επισκέπτονται ή παρακολουθούν τις λειτουργίες της ότι άγρυπνο μάτι και ψυχή της, εκτός των άλλων υπηρετούντων εκεί, είναι ο ιερέας π. Απόστολος. Τον γνωρίζουν κάποιοι, μάλιστα, από την εποχή που ήταν διάκονος. Συχνά τον βλέπουν ακόμη και με τη μικρή ρόμπα, εν είδει ποδιάς μαγειρικής, όταν είναι όχι μόνο να επιβλέπει τα συσσίτια, τα οποία διοργανώνονται στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου, αλλά να συμμετέχει με έναν τρόπο σε αυτά. Κι αν χρειαστεί, θα καθαρίσει, θα σκουπίσει ο ίδιος, όταν θεωρεί ότι κάτι δεν έγινε σωστά. Λένε πως δεν αφήνει τίποτα να του ξεφύγει ο καλός ιερέας.
Με αυτή την τακτική του ο παπα-Απόστολης έφερε κόσμο στην απομακρυσμένη εκκλησία. Είναι πάντα πρόθυμος, αν του ζητήσει ο πιστός κάτι. Τρανό παράδειγμα η μικρή ράμπα που τοποθετήθηκε στην αίθουσα τελετών για την ευκολότερη πρόσβαση των αναπήρων.
Και καταλήγει ο συμπολίτης μας με αυτή την απλοϊκή φράση: «Έτσι τον θέλουμε τον παπά μας. Να νοιάζεται για το ποίμνιό του κι όχι με παχιές κουβέντες και σχηματικές εμφανίσεις στις εκάστοτε εκδηλώσεις και δεξιώσεις».
Γράφει Η Λουκία Τζάλλα
πηγη.Εφημ.ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ
Γίνε μέλος της Ομάδας μας στο Facebook. ►Ή 'Ηπειρος στήν Καρδιά μας!!!Τζουρλάκος Ιστός.
Τζουρλάκος Ράδιο.Αυθεντικά Ηπειρώτικα Τραγούδια. https://tzourlakos-radio.blogspot.com/
Δώσε δύναμη στην προσπάθειά μας!!
