Δεν διαφαίνεται τίποτα το θετικό

και πάλι, σε κάλπικες υποσχέσεις,

θα οδηγηθούμε, για να γκρινιάξουμε

και πάλι σε λίγους μήνες…

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

Όχι μόνο δεν έρχεται νέα ΕΣΣΟ, το Νοέμβριο στο Κέντρο Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων Άρτας, όπως διατεινόταν οι κυβερνητικοί βουλευτές και ακολουθούσε ο αποτυχημένος δήμαρχος Αρταίων, αλλά άρχισε και η διαδικασία διάλυσης του στρατοπέδου. Από προχθές άρχισαν να μεταφέρουν κρεβάτια και άλλα αναγκαία είδη, απ’ το στρατόπεδο της Άρτας, στο κέντρο της Καλαμάτας, που είναι η ιδιαίτερη πατρίδα του πρωθυπουργού κι εκεί όλα πρέπει να λειτουργούν «ρολόι»!

Το είχαμε επισημάνει απ’ τα μέσα Αυγούστου, όταν η ευφορία κυριαρχούσε ως απόηχος των δηλώσεων των κυβερνητικών βουλευτών, οι οποίοι είχαν… βγάλει στους δρόμους τα… παπαγαλάκια τους, για να λένε, ότι έκαναν (ο Γιώργος και ο Χρήστος δηλαδή) σημαντικό αγώνα και έφεραν το θετικό αποτέλεσμα. Τότε τα ίδια… παπαγαλάκια, έβγαιναν πάλι έξω, για να πουν, πως εμείς έχουμε διάθεση να συκοφαντήσουμε τον αγώνα των κυβερνητικών βουλευτών και γράφουμε, όσα γράφουμε. Τώρα το… βούλωσαν! Τι να πουν άλλωστε;

Όμως προκύπτει βασικό ερώτημα:

-Αποδεχόμαστε αυτή την εξέλιξη ή πρέπει και πάλι απ’ την αρχή ως τοπική κοινωνία, να δούμε τι θέλουμε και αν υπάρχει ελπίδα να ξαναλειτουργήσει το στρατόπεδο, να γίνει η προσπάθεια, αλλά με μεθοδικότητα και όχι με δηλώσεις του αέρα;

Βασανιστικό το ερώτημα, γιατί όλο το προηγούμενο διάστημα, που η τύχη του στρατοπέδου κυριαρχεί, ως θέμα στην τοπική επικαιρότητα, ποτέ δεν έγινε μια συνολική συζήτηση και ποτέ κανένας τοπικός παράγοντας, δεν προσπάθησε να γίνει μια συζήτηση, για το καθολικό αίτημα, το οποίο θα μπορούσαν να ακολουθήσουν και οι εναλλακτικές προτάσεις, αν απορριφθεί κάθε συζήτηση, για την επαναλειτουργία του.

Τίποτα δεν έχει συζητηθεί και κανένας, δεν έχει μια συγκροτημένη άποψη, για το πώς μπορεί να εξελιχτεί μια διεκδίκηση, για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα. Ο καθένας κάνει μια δήλωση, ξεγελάει τον κόσμο για λίγο καιρό και πάλι ερχόμαστε στο σημείο που ξεκινήσαμε, για να δούμε πάλι απ’ την αρχή, το τι μπορεί να γίνει, αλλά πάλι με τρόπο ανορθόδοξο.

Απλά είναι τα πράγματα και εξηγημένα επαρκώς απ’ την «Γ». Αυτοί που παριστάνουν τους παράγοντες του τόπου, δεν έχουν άποψη για το τι σημαίνει διεκδίκηση και υπ’ αυτή την έννοια, δεν μπορούν να συντονίσουν καμία προσπάθεια, όσο απλή κι αν είναι. Και όσο δεν υπάρχει μια συλλογική απόφαση, για το τι ζητάμε, με μια δυό εναλλακτικές προτάσεις, τόσο θα δουλεύουν τους κυβερνητικούς βουλευτές, οι κυβερνητικοί παράγοντες και όλοι μαζί, θα δουλεύουν τους πολίτες της περιοχής.

Σ’ ότι αφορά την εκτίμησή μας, πρέπει να σημειώσουμε ότι δεν διαφαίνεται τίποτα το θετικό. Πάλι, σε κάλπικες υποσχέσεις, θα οδηγηθούμε, για να γκρινιάξουμε και πάλι σε λίγους μήνες…

Η Γνώμη