Πατούν πετάλι και γνωρίζουν τον κόσμο

 

Ποιο είναι το καλύτερο µεταφορικό µέσο για να γνωρίσεις τον κόσµο; Ο Αλέξανδρος Ζήλος απαντά εύκολα: το ποδήλατο.

Ο 28χρονος Αλέξανδρος κατάφερε να διασχίσει µε ποδήλατο την Αφρική, ξεκινώντας από το Κάιρο και καταλήγοντας, µετά από 14 µήνες, στο Κέιπ Τάουν. Ποδηλάτησε για 13.000 χιλιόµετρα, γνώρισε πόλεις και χωριά, συναντήθηκε µε Μασάι, ιπποπόταµους, ελέφαντες, ιεραπόστολους, έναν Ισπανό και πολλούς ακόµη, που κάνουν τις διηγήσεις του να µοιάζουν µε µια κωµική µάλλον ταινία, αλλά περιπέτεια. Κατά διαστήµατα, δεν ήταν µόνος σε αυτό το ταξίδι. Μαζί του βρέθηκαν ο αδελφός του Κωνσταντίνος, o φίλος του Γιώργος και άλλοι, γνωστοί και άγνωστοι.

Το ποδηλατικό ταξίδι στην Αφρική ήταν γεµάτο εµπειρίες, που ο Αλέξανδρος, µαζί µε τον Κωνσταντίνο και τον Γιώργο, µεταφέρουν σε ολόκληρη την Ελλάδα πλέον, πάλι µε ποδήλατο. Η παρέα ξεκίνησε πριν από 13 ηµέρες περίπου από την Αθήνα την πορεία της προς τη βόρεια Ελλάδα. Βρέθηκε στην Πάτρα, την Άρτα και τα Γιάννενα. Όπως και στο υπόλοιπο τµήµα του ταξιδιού, τουλάχιστον το µεγαλύτερο, συχνά βρίσκουν φιλόξενους ανθρώπους που ανοίγουν τα σπίτια τους για να κοιµηθούν ή απλώς για να στήνουν τις σκηνές τους.

Στο Μαντείο της Δωδώνης βρήκαν ανοιχτό το Mirtaly Art Hotel, ενώ στα Γιάννενα, στο «Θυµωµένο Πορτραίτο», παρουσίασαν την περιπέτειά τους και όµορφες φωτογραφίες από το ταξίδι του Αλέξανδρου στην Αφρική.

Επόµενος σταθµός της πορείας µε τα ποδήλατα είναι η Καστοριά. Από εκεί θα φτάσουν µέχρι τη Θεσσαλονίκη, πριν ξεκινήσουν την επιστροφή στην Αθήνα. Η πορεία µέχρι τα Γιάννενα δεν ήταν εύκολη. Βροχές, ήλιος, επικινδυνότητα των δρόµων. Αυτό που τους έκανε εντύπωση, µιας και είναι η πρώτη φορά που αποφασίζουν να ταξιδέψουν στην Ελλάδα µε ποδήλατο, είναι ότι οι οδηγοί δεν προσέχουν ιδιαίτερα τους ποδηλάτες και, φυσικά, ότι στην άκρη του δρόµου, σχεδόν σε όλη την πορεία τους, υπήρχαν σκουπίδια.

Ωστόσο, ο ποδηλατικός τουρισµός σου δίνει τη δυνατότητα, ίσως περισσότερο από κάθε άλλο µέσο, να γνωρίσεις τον τόπο που επισκέπτεσαι, να δεις τα χωριά, τις λίµνες και τα ποτάµια και, όπως ανέφεραν, «είναι κρίµα να µη χρησιµοποιούµε το ποδήλατο σε µια χώρα όπως η Ελλάδα».

Μέσα από τη διαδροµή, τόσο στην Αφρική, όσο και στην Ελλάδα, προσπαθούν να στείλουν «µηνύµατα», στον βαθµό που µπορούν. Για παράδειγµα, ο Αλέξανδρος εργάστηκε εθελοντικά σε ένα πάρκο θαλάσσιας χελώνας ή καταγράφοντας (ως βιολόγος) τη χλωρίδα και πανίδα ενός δάσους στην Τασµανία. Μεταφέρει τη φτώχεια και τις ελλείψεις των ανθρώπων σε πολλές χώρες της Αφρικής. «Κατάλαβα ότι είναι ευτυχισµένοι, έστω και αν δεν έχουν όλα αυτά που εµείς θεωρούµε αυτονόητα», σηµειώνει.

Παρ’ όλα αυτά, ο λόγος που ταξιδεύουν είναι η εµπειρία, η αγάπη τους για το ταξίδι, για να γνωρίσουν νέους τόπους, πολιτισµούς και ανθρώπους. Και το καταφέρνουν µε ελάχιστα µέσα, όπως τα χρήµατα που έβγαλαν από την καλοκαιρινή δουλειά ή τη βοήθεια της οικογένειας, φίλων και σιγά-σιγά επιχειρήσεων, που συµβάλλουν στη συντήρηση των ποδηλάτων ή στα είδη κατασκήνωσης.

Οι «περιπέτειες» των τριών θα συνεχιστούν στην Ασία, όπου ξεκινούν ένα νέο ταξίδι σε πέντε χώρες, µε τα ποδήλατα φυσικά, στις αρχές Δεκεµβρίου, ενώ περισσότερα µπορεί να µάθει κανείς στο site του Αλέξανδρου www.passengerinlife.com, αν και δεν το ανανεώνει όσο συχνά θα έπρεπε.

Αυτό, πάντως, που άφησε, σε όσους την παρακολούθησαν, η παρουσίαση που έκαναν στα Γιάννενα, ήταν ένα πλατύ χαµόγελο και µια αίσθηση «τρέλας», που πολλοί θα ζήλευαν.

πηγη.Εφημ.ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ