Τα χωριά των Τζουμέρκων, ΕΙΧΑΝ ως

σήματα κατατεθέν και στοιχείο προβολής, τα αιωνόβια πλατάνια, τα οποία καθιστούσαν τα χωριά αυτά μοναδικά...

Άγναντα, Πράμαντα, Μελισσουργοί και όλα τα χωριά των Τζουμέρκων, είχαν (σ.σ. έχει σημασία το "είχαν") ως σήματα κατατεθέν και στοιχείο προβολής, τα αιωνόβια πλατάνια, τα οποία καθιστούσαν τα χωριά αυτά μοναδικά. Το καλοκαίρι κάτω απ' τον πλάτανο του χωριού, ήταν και η συμφωνία αντάμωσης, σ' όλα αυτά τα χωριά. Κι ενώ αυτά τα χωριά, θα έπρεπε να προστατεύουν το δώρο που τους έκανε η φύση, ως "κόρη οφθαλμού", μάλλον τ' αφήνουν στον αφανισμό, εξ αιτίας της γνωστής νόσου των πλατάνων... Μια υπόθεση που απασχολεί χρόνια τώρα, τα χωριά και τους κατοίκους τους, που βλέπουν τα πλατάνια να ξεραίνονται και ν' ανησυχούν, μιας και την τύχη αυτών που ξεραίνονται, θα έχουν και τα υπόλοιπα πλατάνια, που τώρα δεν δείχνουν, ότι αντιμετωπίζουν το συγκεκριμένο πρόβλημα.

«Αυτή τη στιγμή χιλιάδες πλατάνια έχουν νεκρωθεί σε Ήπειρο και Θεσσαλία από την ασθένεια του μεταχρωματικού έλκους του πλατάνου» είχε επισημάνει με ανησυχία, στην εφημερίδα "Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" ο δρ δασολόγος - φυτοπαθολόγος Παναγιώτης Τσόπελας, τακτικός ερευνητής του Ινστιτούτου Μεσογειακών Δασικών Οικοσυστημάτων και Τεχνολογίας Δασικών Προϊόντων. «Πριν από 9 χρόνια εμφανίστηκε το πρόβλημα στη Μεσσηνία, αλλά καθώς δεν ελήφθησαν τα δέοντα μέτρα, αυτό εξαπλώθηκε». Σε επιστολή προς την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Ηπείρου - Δυτικής Μακεδονίας οι επιστήμονες κάνουν έκκληση για άμεσα μέτρα αντιμετώπισης.

Σε επιστολή προς την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Ηπείρου - Δυτικής Μακεδονίας οι επιστήμονες έκαναν πέντε χρόνια πριν, έκκληση για άμεσα μέτρα αντιμετώπισης, αλλά εκ του αποτελέσματος διαπιστώνεται πως δεν ελήφθησαν μέτρα.

Οπως εξήγησε στις δηλώσεις του, στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ο κ. Τσόπελας, «η ασθένεια είναι θανατηφόρος και η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη για τα δένδρα που έχουν προσβληθεί από το παθογόνο». Στο πρώτο στάδιο τα προσβεβλημένα πλατάνια εμφανίζουν μειωμένη βλάστηση, μικροφυλλία ή/και χλώρωση (κιτρίνισμα) των φύλλων. Στα μεγάλα δένδρα παρατηρούνται νεκρά κλαδιά συνήθως στη μία πλευρά του δένδρου, ενώ στη συνέχεια η προσβολή επεκτείνεται και στα υπόλοιπα κλαδιά. Τα πιο μικρά δένδρα νεκρώνονται ολοσχερώς μέσα σε μια βλαστική περίοδο. «Ο μύκητας εισβάλλει στο δέντρο από πληγές στα κλαδιά, τον κορμό ή στις ρίζες» εξηγεί ο δρ Τσόπελας. Η ασθένεια μεταδίδεται από μολυσμένα εργαλεία και εκσκαπτικά μηχανήματα, αλλά και αναστομώσεις των ριζών.

Πολύ εύκολη είναι η μετάδοση από τα ποτάμια, το νερό των οποίων μεταφέρει σπασμένα και μολυσμένα κλαδιά. Η κατάσταση είναι κρίσιμη αυτή τη στιγμή στον ποταμό Καλαμά, στον Άραχθο, αλλά και στον Αχέροντα. «Καθώς τα προσβεβλημένα δένδρα δε δύνανται να ιαθούν, καλούμαστε να δράσουμε για να προστατεύσουμε τα υγιή» υπογραμμίζει ο ερευνητής, «αποφεύγοντας παρεμβάσεις στα δέντρα (κλαδέματα, αμμοληψίες κ.λπ.) και απολυμαίνοντας τα εργαλεία». Τα μολυσμένα δένδρα πρέπει να νεκρώνονται και να καταστρέφονται. «Είναι καλό, τέλος, να υποσημειώσουμε ότι τα εν λόγω ξύλα είναι ακατάλληλα για καύση, αφού ακόμα και έτσι ο μύκητας μεταδίδεται» καταλήγει ο δρ Τσόπελας.

Φωτογραφίες:

ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΓΚΑΝΙΑΤΣΑ

πηγη.http://www.gnomiartas.gr/