Δελβινάκιον Ιστορική Πρωτεύουσα του Πωγωνίου. Τετάρτη 25 Μαρτίου 2020
Ναί Φίλες και φίλοι συμπατριώτες. Ο Εθνικός ύμνος με συνοδεία ακόμη από τρία εμβατήρια ακούστηκαν από το μεγάφωνο του πρώην οικήματος του Δημαρχείου στο Δελβινάκι Πωγωνίου. Ένα πρώην Δημαρχείο με το Εθνικό μας Σύμβολο να κυματίζει στο μπαλκόνι του. Πρωτοβουλία του Αντιδημάρχου κ.Γαλίτση Νίκου και του τοπικού Προέδρου. Ναί φίλες και φίλοι είχε τα κότσια ο Αντιδήμαρχος να πάει λίγο κόντρα στο ρεύμα της Νέας Τάξης Πραγμάτων Διαβολευμάτων και της Παγκοσμιοποίησης, που θέλουν πλήρη ισοπέδωση σε όλα. Με τον τρόπο αυτό ο Αντιδήμαρχος κ.Γαλίτσης θέλησε να θυμίσει σε όλους τους συγχωριανούς πώς σήμερα παρά την καραντίνα....που μας έχουν επιβάλλει λόγω ίωσης (κορωνοϊού), είναι μια Μεγάλη Διπλή Γιορτή. Ευαγγελισμός Της Θεοτόκου και η Επανάσταση για την απελευθέρωση των Ελλήνων το 1821 από τούς αλλόθρησκους τουρκαλάδες. Σε πολλούς μπορεί να ακουστεί γραφικό και να μονολογήσουν: Έλα μωρέ και τι έγινε έβαλε δυό τραγούδια και τον Εθνικό Ύμνο και κάτι τρέχει...Δέν είναι έτσι όμως φίλοι μου συμπατριώτες και ο λόγος είναι απλός. Στα χωριά μας πλέον έχουν μείνει λίγοι νέες-οι και η συντριπτική πλειοψηφία είναι πλέον τρίτης ηλικίας. Ο νέος χωρίς να θέλω να παρασύρω άπαντες στην κριτική μου,μπορεί να ακούσει τον Εθνικό Ύμνο στα μεγάφωνα και να γελάσει και τον δικαιολογώ εν μέρει γιατί φρόντισαν κάποιοι κύκλοι να του το περάσουν στο μυαλό του για τα δικά τους συμφέροντα. Η τρίτη ηλικία όμως που έχει τα βιώματα και που είναι φυλακισμένη μέσα στα σπίτια τους,όταν ακούσει το Εθνικό Ύμνο και ειδικά την σημερινή ημέρα που είναι Διπλή Γιορτή θα συγκινηθεί και ίσως βουρκώσει,ασχέτως εάν στρέψουν το κεφάλι τους αλλού για να μην το δείξουν. Να λοιπόν γιατί έχει τεράστια σημασία και τεράστιο συμβολισμό η πράξη του Αντιδημάρχου κ.Γαλίτση Νίκου. Εμείς από την πλευρά μας θέλουμε να ευχηθούμε στον Αντιδήμαρχο και τον τοπικό Πρόεδρο Χρόνια Πολλά και πάντα στις επάλξεις με όποιο τρόπο μπορούν ,αλλά και σε όλους εσάς Χρόνια Πολλά με Υγεία,και τα δικαιώματά μας κατακτώνται με αγώνες συλλογικούς και όχι με πολιτικούς αλαλαγμούς.
Γράφει: Ο Χάρης Καψάλης.
