Προχθές στο κόψιμο της πίττας στου ΜΕΝΤΗ
Το χορό τον άνοιξε ο Γιώργος ο Μεντής και καταχειροκροτήθηκε.Τον ακολούθησε ο Πρόεδρος του Συλλόγου ο Γιώργος, κι ύστερα μπηκε στο χορό μ΄όλη τη φαμίλια του ο ΓιώργοΒακάλης.
Εμείς θυμόμαστε πώς ο Γιώργος ξεκινάει πάντα το χορό με το τραγούδι τ΄αφιερωμένο στη γυναίκα του την Ελένη και περιμέναμε κι αυτή τη φορά πως θα συνέβαινε το ίδιο, μα γελαστήκαμε.
Άρχισε μ΄ένα βαρύ Πωγωνίσιο, κι ύστερα από λίγο τον είδαμε να πλησιάζει την ορχήστρα κάτι να ψιθυρίζει στο αφτί του τραγουδιστή και νάτο το τραγούδι του ( Λένη μουρ Λένη.)
Ύστερα..ύστερα μπήκε στο χορό ο Πατριάρχης ο Μένης ο Μήλιος μ΄όλη τη φαμίλια του κι αυτός, μπήκαμε κι εγώ κι ο Παύλος κι ο Γιώργος γιατί Πατριάρχης είν αυτός κι αγκαλιές φιλήματα κι όλα άλλαξαν.Ο Μένης έκλεψε την παράσταση, γιατί όπως έχω ξαναγράψει σ΄αυτή τη στήλη μερικοί άνθρωποι έχουν το κάτι άλο, έχουν αυτό που τ΄ονομάζουμε μοναδικότητα.Εμένα που μού λαχε ο κλήρος να καταγράφω τις λεπτομέρειες
των συμβάντων στην κάθε εκδήλωση, παρατήρησα κάτι που δε μου φεύγει απ΄το νού. Κανένας δε χόρεψε τη Γενοβέφα που ήταν ο χορός του Λέμου,κανένας δε χόρεψε το Σελήμπεη που ήταν ο χορός του Λάκη Μήλιου και κανένας δε χόρεψε το Γιουσούφ Αράπη που ήταν ο χορός του Τόλημου, λές και όλοι τους οι παραπάνω κάθονταν σεκάπιαν άκρη τ΄ουρανού και με το δάχτιλο όρθιο στο στόμα απαγόρευαν στους χορεφτάράδες να τους χαλάσει τη μοναδικότητα. Όμως σε κάποια στιγμή μπήκε στην κορφή μια εγγονή του Φάνη Τράκη και τα βιολιά έπαιξαν ένα παλιό Ζαγορί-σιο «το ξύπνα περδικομάτα μου κι ήρθα στο μαχαλά σου» Ήταν κι αυτό το κάτι άλλο που αλ-λαξε τον ήχο της βραδιάς. Όμως ήταν εκεί κι ο Πρόεδρός μας απ΄το Σύλλογο του ΚΑΛΑΜΟΥ ο Θόδωρος ο Κηρίδης με τη γυναίκα του την Κλειώ,κι ο χωριανός μας υποψήφιος για σύμβουλος στην Περιφέρεα Αττικής με το Συνδυασμό του ΠΑΤΟΎΛΗ. Οστόσο κάποια στιμή πήρε το μάτι μας τον Παατριάρχη το Μένη να τραγουδάει μαζί με τον τραγουδιστή της ορχήστρας το ξενητεμμένο μου πουλί. Κι έτσι κάπως τέλειωσε για μένα η βραδιά….



























