Κυρίους
Ἄγγελον Μητρετώδην καί Δημήτρην Κούκλατζην
Εἰς Ἀδριανούπολιν
Ἑλληνόπουλα ἀδέλφια μου Ἄγγελε καί Δημήτρη,
Σᾶς γράφω ἀπό τήν ἀκριτικήν Κόνιτσαν τῆς Ἠπείρου, ἡ ὁποία συνορεύει μέ τήν ἀείποτε Ἑλληνικήν Βόρειον Ἤπειρον. Ἡ ὁποία, ἐδῶ καί 104 χρόνια συνεχίζει νά βρίσκεται ὑπό τόν ἀνθελληνικόν ἀλβανικόν ζυγόν.
Εἶμαι βαθύτατα συγκινημένος ἀπό τήν περιπέτειάν σας, ὅπως καί ὁλόκληρος ὁ Ἑλληνικός Λαός. Συγχρόνως, ὅμως, εἶμαι καί πολύ χαρούμενος καί ἐθνικά ὑπερήφανος, διότι, ὅπως πληροφοροῦμαι, τό φρόνημά σας εἶναι ὑψηλόν καί ἀλύγιστον, ὡς ἐμπρέπει, ἄλλωστε, εἰς ἄνδρας γενναίους, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν εἰς τόν ἔνδοξον Στρατόν τῆς Ἑλληνικῆς μας Πατρίδος.
Ἡ σκέψις μου εἶναι μαζί σας. Καί ἡ ταπεινή προσευχή μου σᾶς συνοδεύει. Ἀνδρίζεσθε καί κραταιοῦσθε. Ἔχω δέ ἀπόλυτον τήν βεβαιότητα, ὅτι συντόμως θά ἀξιωθῆτε νά ἀπευθύνητε καί σεῖς τήν εὐχαριστήριον προσευχήν τοῦ ἱεροῦ Ψαλμωδοῦ Δαβίδ, τήν ὁποίαν εἶπε καί ὁ ἐθνοϊερομάρτυς Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, προτοῦ λάβῃ τόν στέφανον τοῦ μαρτυρίου: «Διήλθομεν διά πυρός καί ὕδατος, καί ἐξήγαγες ἡμᾶς εἰς ἀναψυχήν» (Ψαλμός 65,12).
Ναί, ἀδέλφια μου, ἔτσι θά γίνῃ. Διότι μετά τόν Γολγοθᾶ ἀκολουθεῖ ἡ Ἀνάστασις. Μετά τήν ἀδόκητον περιπέτειάν σας, σύντομα ἡ Ἑλλάς θά σᾶς σφίξῃ εἰς τήν θερμήν μητρικήν της ἀγκάλην.
Μετά πολλῆς ἀγάπης ἐν Χριστῷ Ἀναστάντι
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης ΑΝΔΡΕΑΣ
