Με μεγάλη τιμή και χαρά ο πατήρ Αντώνιος με την πρεσβυτέρα του και τα παιδιά της Κιβωτού του Κόσμου υποδέχτηκαν τον Αρχιεπίσκοπο Αμερικής κ. Ελπιδοφόρο και την συνοδεία του.

Ο Αρχιεπίσκοπος, αφού άκουσε το τραγούδι της Κιβωτού, χαιρέτησε και ευλόγησε ένα ένα τα παιδιά, τα οποία προσέφεραν συμβολικά ένα λουλούδι ή βότανο από το παιδικό μας χωριό και είχε μαζί τους σύντομη συζήτηση.

Στην συνέχεια όλοι μαζί κατευθύνθηκαν στον χώρο της πλατείας, όπου τα παιδιά είχαν ετοιμάσει ένα μικρό καλλιτεχνικό πρόγραμμα. Ο μικρός μας Νώε με την χορωδία άνοιξε το πρόγραμμα με το τραγούδι «Αλληλούια».

Στη συνέχεια ο πατέρας Αντώνιος, αφού καλωσόρισε τον Αρχιεπίσκοπο και τους παρευρισκόμενους, αναφέρθηκε στο έργο της Κιβωτού του Κόσμου και τους σταθμούς της Κιβωτού του Αιγαίου στο παιδικού χωριού στο Αίπος της Χίου τα 7 χρόνια της λειτουργίας του.

Στην συνέχεια την σκηνή κατέλαβε η θεατρική ομάδα της Κιβωτού του Κόσμου Αιγαίου, η οποία κατάφερε να συγκινήσει τον Αρχιεπίσκοπο και τους υπόλοιπους παρευρισκόμενους με το θεατρικό δρώμενο που παρουσίασε με θέμα το έργο της Κιβωτού του Κόσμου.

Το πρόγραμμα έκλεισε με επίλογο από τον διευθυντή της δομής ο οποίος έδωσε τον λόγο στον Αρχιεπίσκοπο.

Αφού έβγαλε ο Αρχιεπίσκοπος από πάνω του κάθε τι πολύτιμο, απευθύνθηκε προς τα παιδιά λέγοντας πως στην Κιβωτό πρέπει κάποιος να εισέρχεται «γυμνός»…

Κάλεσε έπειτα όλα τα παιδιά να καθίσουν κοντά του και συγκινημένος με πατρική στοργή τους μίλησε για το παρελθόν του και το πώς και ο ίδιος υπήρξε πρόσφυγας από την Κωνσταντινούπολη.

Παρομοίασε την Κιβωτό με αετοφωλιά μέσα από την οποία θα βγουν ηγέτες, όπως επίσης ότι όπως η παλαιά Κιβωτός του Νώε έκρυβε μέσα της ότι πιο πολύτιμο υπάρχει,

έτσι και τα παιδιά της Κιβωτού είναι πολύτιμα και είναι αυτά  πού θα καθορίσουν το μέλλον.

Ο εγκάρδιος και πατρικός του λόγος του πραγματικά άγγιξε και συγκίνησε τα παιδιά μας.

Μετά τον λόγο του Αρχιεπισκόπου, τα παιδιά προσέφεραν ένα χειροποίητο καραβάκι και έλαβαν το κάθε ένα, ένα σταυρό και την εικόνα της Παναγίας μας.

Ακολούθησε ένας μπουφές με κεράσματα υπό τα τραγούδια της καλλίφωνης χορωδίας μας. Παρότι  ο προγραμματισμένος χρόνος είχε κατά πολύ ξεπεραστεί,

ο Αρχιεπίσκοπος θέλησε μαζί με τα παιδιά να επισκεφτεί και το σπιτάκι του Ντορή, του μικρού γαϊδαράκου που συμμετείχε και εκείνος στο θεατρικό δρώμενο.

Έτσι, μαζί με τον πατέρα Αντώνιο το επισκέφτηκαν, μίλησε και γέλασε με τα παιδιά, γνωρίζοντας και τα υπόλοιπα ζωάκια, την αγελάδα, τα πρόβατα και την μαμά γαϊδούρα.

Στην συνέχεια όλα τα παιδιά συνόδευσαν τον Αρχιεπίσκοπο προς την έξοδο, όπου και τον αποχαιρέτησαν.

Με την αποχώρησή του τα παιδιά ένιωσαν πως αποχαιρετούν έναν δικό τους άνθρωπο και όπως είπε και η μικρή Μ. «Ο Αρχιεπίσκοπος είναι πολύ καλός άνθρωπος…»