3^ος ΑΓΩΝΑΣ ΔΡΟΜΟΥ ΤΟΥ Ε.Κ.Ι.

ΑΠΟ ΤΟ ΣΙΚΑΓΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ,

ΤΗ ΦΛΟΓΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΚΡΑΤΑΜΕ ΖΩΝΤΑΝΗ

ΚΥΡΙΑΚΗ 26/04 – 10:00πμ

Έναρξη: Πλατεία Μαβίλη

Συμμετέχουμε ΔΩΡΕΑΝ

Δηλώνουμε τα στοιχεία μας: 2651032513 / 6984132160 ή με email στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Υπεύθυνος αγώνα δρόμου: Ματσάγγας Σπύρος 6945377240.

Το Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων καλεί όλους τους εργαζόμενους, τον λαό και τους φορείς της πόλης σε έναν αγώνα δρόμου με το δικό του συμβολισμό.

Κόντρα στο ατελείωτο «τρέξιμο» της επιβίωσης, για να μεγαλώνουν τα κέρδη των εργοδοτών, εμείς προτάσσουμε τον αγώνα που έχει στόχο, θέλει αντοχή, διάρκεια και συλλογικότητα. Το ένα βήμα ακολουθεί το άλλο, μέσα από τις δυσκολίες, μέσα από την ιστορία, μέχρι την νίκη, μέχρι τον τερματισμό.

ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΣΚΥΤΑΛΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΙΚΑΓΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ. ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ…

1^η Μάη 1886: «Ήταν μια θαυμάσια μέρα…»

Ημέρα απεργίας. Τα εργοστάσια σιωπηλά, οι δρόμοι άδειοι. Όλοι μιλούσαν για το «8ωρο». Η εργοδοσία και το κράτος της, πέφτουν με λύσσα πάνω στους εργάτες. Δεν λυγίζουν. Ο Αύγουστος Σπάις φωνάζει κάτω από την αγχόνη:

«Θα έρθει η εποχή που η σιωπή μας θα είναι πολύ πιο ισχυρή

από τις φωνές που στραγγαλίζετε σήμερα!»

Το αίμα των εργατών έγινε λίπασμα. Η ταξική συνείδηση βαθαίνει, νέοι αγώνες ξεκινούν σε όλο τον πλανήτη.

1^ηΜάη 1944: «Για σας έδωσα τη ζωή μου…»

Ξημερώνει το ανοιξιάτικο πρωινό της Καισαριανής. Τα καμιόνια μεταφέρουν τους 200 αγωνιστές προς το θυσιαστήριο. Είναι παιδιά της εργατικής τάξης, έμπειροι συνδικαλιστές, γεννημένοι μέσα στους αγώνες της. Άνθρωποι της δουλειάς, απλοί, καθημερινοί, που τους γέννησε η Ανάγκη και η Οργή. Τη δύναμη την παίρνουν από την ιδεολογία τους, από την πίστη στη νίκη, στο δίκαιο. Στη διαδρομή, ο δρόμος γεμίζει χαρτάκια–κληρονομιές για τις επόμενες γενιές. Καλούσαν τα παιδιά τους, τον λαό μας να πάρει τη θέση τους, να συνεχίσει τον αγώνα.

Ανάμεσά τους, το σημείωμα του δικού μας, του Ηπειρώτη δάσκαλου από τα Πράμαντα, Κώστα Τσίρκα:

«Πρωτομαγιά. Γεια σας όλοι. Πάμε στη μάχη. Κώστας Τσίρκας»

Δεν ήταν λόγια φόβου, αλλά λόγια αφοβίας. Οι 200 στάθηκαν στον τοίχο με τις γροθιές υψωμένες, τραγουδώντας τη «Διεθνή». Ο φόβος ηττήθηκε. Οι ναζί απέτυχαν: η εκτέλεση έγινε όρκος και οι σφαίρες τους έκαναν τον λαό μας πιο δυνατό. Κάνουν εμάς πιο δυνατούς.

Βαδίζουμε στα βήματα των Ηρώων μας, φωτίζουμε το δρόμο για το μέλλον.

Η φλόγα που άναψε στους δρόμους του Σικάγου και της Καισαριανής φτάνει σήμερα στα δικά μας χέρια. Είναι η φλόγα που φωτίζει τους σύγχρονους αγώνες μας ενάντια στη βαρβαρότητα, στις νέες θυσίες που καλούνε τον λαό μας να κάνει για τα κέρδη και τους πολέμους τους.

Οι θυσίες τους μας έδειξαν ότι όσο ισχυροί και να παρουσιάζονται οι εργοδότες και το κράτος τους, τίποτα δεν μπορεί να πνίξει τον λαό που αγωνίζεται με το κεφάλι ψηλά, με σωστή ταξική γραμμή, οργάνωση και σχέδιο. Αυτή η φλόγα τσακίζει τα σκοτάδια του πολέμου, της εργοδοτικής τρομοκρατίας, της ηττοπάθειας και της υποταγής.

Δε δεχόμαστε οι ζωές μας και οι ζωές των παιδιών μας

να γίνονται «καύσιμη ύλη» για τα κέρδη τους.

Αυτός ο αγώνας δρόμου είναι για όλους. Δεν απευθύνεται μόνο σε αθλητές. Είναι για κάθε εργαζόμενο, κάθε γονιό και μαθητή που τον «πνίγει το άδικο». Τρέχοντας ή βαδίζοντας, δίνουμε όλοι το παρόν.

ΤΡΕΧΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΞΙΖΕΙ

ΚΡΑΤΑΜΕ ΤΗ ΦΛΟΓΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΑΣΒΕΣΤΗ