• Μια βασική υποδομή απουσιάζει σήμερα σχεδόν παντελώς απ’ τα Γιάννενα, παρά το γεγονός ότι σχετίζεται με μία σημαντική παράμετρο της ζωής μας, τη δημόσια υγιεινή. Ο λόγος για τα δημοτικά WC ή ουρητήρια, όπως λέγονται, τα οποία ήταν αρκετά κάποτε στην πόλη, σήμερα όμως παραμένουν όλα σφραγισμένα και παραδομένα στη φθορά του χρόνου.
Το κόστος λειτουργίας τους είναι αυτό που, σύμφωνα με αρμόδιους του Δήμου, δεν επιτρέπει το άνοιγμά τους, γι’ αυτό και έκλεισαν πριν δύο περίπου χρόνια και τα τελευταία WC που είχαν απομείνει στην Παραλίμνιο και στα «Λιθαρίτσια». Η επιχείρηση κάλυψης του κενού με την τοποθέτηση χημικών WC απέτυχε κι έκτοτε... αλίμονο στους πολίτες οι οποίοι θα βρεθούν σε… ανάγκη ενόσω περπατούν στο κέντρο των Ιωαννίνων, στον Μόλο ή κάπου αλλού!
Το θέμα των κλειστών δημοτικών ουρητηρίων θίγει σε επιστολή του προς τον «Π.Λ.», ο κ. Κώστας Ζήκος, με αφορμή πρόσφατο σχετικό σχόλιο της στήλης «Διαδόσεις» που αφορούσε το σφραγισμένο κτίριο της οδού Φιλ. Εταιρείας. Ο ίδιος προτείνει στο Δήμο να ξαναδεί το θέμα, σημειώνοντας ότι υπάρχει τρόπος να καλυφθεί το κόστος λειτουργίας τους.

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ
Ο Κώστας Ζήκος στην επιστολή του αναφέρει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά για το θέμα των δημοτικών ουρητηρίων:
«Με αφορμή το προχθεσινό σας σχόλιο για τα σφραγισμένα – για άγνωστο λόγο - WC στην οδό Φιλικής Εταιρείας θα μου επιτρέψετε να θυμίσω ότι παρόμοια  κτίρια WC υπήρχαν και σε άλλα σημεία της πόλης μας, όπως στην οδό Γούναρη (Κεντρική πλατεία όπισθεν Βιβλιοθήκης), στην οδό Κύργιου στην Καλούτσιανη και σε πάροδο της πλατείας Σαπουντζάκη, τα οποία κατεδαφίστηκαν χάριν της ανοικοδόμησης.
Εκτός όμως από την προαναφερόμενη οδό (Φιλ. Εταιρείας), υπάρχει και σώζεται κτίριο προπολεμικού WC και στην οδό Ζάππα στο Κουρμανιό καθώς και στο Πάρκο «Λιθαρίτσια» στον πλακόστρωτο δρόμο που οδηγεί στο Πνευματικό Κέντρο.  

Δούλευαν κυρίως Ρομά
Παλαιότερα την εξυπηρέτηση των χρηστών στα εν λόγω WC είχαν αναλάβει ως επί το πλείστον οικογένειες Ρομά, έναντι μικρής αμοιβής από το Δήμο που συμπληρώνονταν από τα φιλοδωρήματα των πελατών και πελατισσών. Μάλιστα δε, επειδή δεν είχε δημιουργηθεί το αποχετευτικό, σε ετοιμότητα βρίσκονταν πάντα τα βυτιοφόρα του Δήμου για την εκκένωση με τα γνωστά οσμηρά αποτελέσματα!
Και αυτά σε μια εποχή που ο πληθυσμός της πόλης των Ιωαννίνων ήταν σχεδόν το ένα τρίτο του σημερινού και που οι απαιτήσεις για αποφυγή μολύνσεων ήταν υποδεέστερες των σημερινών.

Κανένα ενδιαφέρον
Τώρα ο λόγος που έγινε όλη η παραπάνω εισαγωγή είναι γιατί εκ μέρους των Δήμων παλιών και νεώτερων, δεν έγινε ανακαίνιση των εν λόγω κτιρίων ή και εξοπλισμός –αντικατάστασή τους- έστω και με τις σημερινές μοντέρνες χημικές τουαλέτες, ως ελάχιστη εκδήλωση ενδιαφέροντος τόσον για τους επισκέπτες της πόλης, όσο και  για την Τρίτη Ηλικία που δικαιολογημένα έχει τα γνωστά προβλήματα.
Αν βρεθείτε για λίγο στην αφετηρία (σταθμαρχείο) του Αστικού ΚΤΕΛ θα παρατηρήσετε τη συχνότητα που χρησιμοποιούνται οι υπαίθριες «τουαλέτες» πίσω από τα αγάλματα του πάρκου. Αν τύχει δε και ξεγελαστείτε και περπατήσετε για λίγο στους δρόμους του πάρκου θα νοιώσετε το… πεντακάθαρο αρωματικό αεράκι να διεγείρει την όσφρησή σας από το ξαλάφρωμα, όπως το χαρακτηρίζετε, των ανδρών.

Δαπανηρή εργασία!
Σε προσωπική μου ερώτηση για την επαναλειτουργία των τουαλετών στα «Λιθαρίτσια», σε πρώην Αντιδήμαρχο, μου δόθηκε η απάντηση ότι η εργασία αυτή είναι πολύ δαπανηρή και ασύμφορη! Δηλαδή, ανακατασκευάζουμε ή ανακαινίζουμε στην πόλη ό,τι  έχει κέρδος. Αν είναι έτσι, ας γίνει κάποια αρχή και μέσα στ’ άλλα χαράτσια ας πληρώσει ο πολίτης και ένα ακόμη. Άλλωστε, θα ζήσουν και κάποιες οικογένειες που σήμερα πένονται και ζητιανεύουν.
Όλα αυτά σε μια υποτίθεται προηγμένη πόλη που θέλει να διεκδικήσει και  τον τίτλο της πολιτιστικής πρωτεύουσας»!
Εφημ.ΠΡΩΪΝΟΣ ΛΟΓΟΣ