Στέρεψε... ο ποταμός Βίκος!

Κύριε Διευθυντά,
Μα... είναι δυνατόν;;; θα αναλογιστεί κανείς. Αφού όμως πρέπει να «παίξουμε» με τις λέξεις τότε ΝΑΙ, στέρεψε ο ποταμός Βίκος.
Και στέρεψε γιατί απλά ΠΟΤΕ δεν ήταν ή δεν λεγόταν ποταμός.
Είναι ένα αξιόλογο ρέμα που κάθε χρόνο συγκεντρώνει τα νερά των μικρών παρακείμενων ρεμάτων (Βικάκι ή Σελλάτο, Μπαγιώτικο, Μέγα Λάκκος, Μεζαριά,) κάποια από τα οποία έχουν ακόμη νερό αλλά δεν έχουν τον όγκο εκείνο να «γεμίσουν» τον ποταμό, ...ή με τις απόρροιες των βροχών ή και το νερό από τα λιωμένα χιόνια και πάγους όταν αυτά υπάρχουν έως τις απαρχές του καλοκαιριού.
Και η ύπαρξη τόσων αξιόλογων γεφυριών (μονότοξα και δίτοξα – Νούτσου & Μίσσιου) δεν έχει να κάνει με την ονομασία ποταμός ή ρέμα. Εξάλλου είναι γνωστό τοις πάσι ότι πριν το 1953 που κατασκευάστηκε η αμαξιτή για τους Κήπους (τότε προσπάθησε να περάσει ο βασιλιάς με το αυτοκίνητό του και έμεινε στην μέση...) τα τότε αυτοκίνητα και λοιπά μέσα μετακίνησης πήγαιναν εντός της ξερής κοίτης.
Αυτά για την ιστορία και... ΜΗΝ ανησυχείτε, έτσι συμβαίνει κάθε χρόνο με την ξηρασία και ανομβρία. Το ρέμα Βίκος στερεύει αλλά η ομορφιά του τοπίου κερδίζει...
Χρηστογούλας Στέφανος
Βραδέτο Ζαγοριού

πηγη.Εφημ.ΠΡΩΪΝΟΣ ΛΟΓΟΣ