Τον ύπνο τους και την ησυχία τους έχουν χάσει οι κάτοικοι του Κάστρου, το οποίο από οικισμό – ιστορικό ορόσημο
των Ιωαννίνων, έχει μεταβληθεί σε ένα ιδιότυπο «γκέτο», με ομάδες εφήβων να… αλωνίζουν ανεξέλεγκτα στα σοκάκια και σε κεντρικές οδούς του βραδινές ώρες, προβαίνοντας σε συμπεριφορές που ξεφεύγουν των ορίων του νόμου.
Τα παραπάνω καταγγέλλει ο κ. Raul Pupo, κάτοικος του Κάστρου, σε εκτενή επιστολή του προς τον Περιφερειάρχη Ηπείρου Αλέκο Καχριμάνη (την προσυπογράφουν και γείτονές του), εκφράζοντας την απογοήτευσή του για την κατάσταση με την οποία βρίσκεται αντιμέτωπος από τη στιγμή που μετακόμισε από τις ΗΠΑ στα Γιάννενα με τη σύζυγό του. Εκείνο που ζητούν οι καταγγέλλοντες είναι κυρίως περισσότερη αστυνόμευση εντός του οικισμού, η οποία, όπως αναφέρουν, είναι σήμερα ουσιαστικά ανύπαρκτη.
H επιστολή
Στην επιστολή του ο κ. Raul Pupo περιγράφει με γλαφυρό τρόπο τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι του Κάστρου από τις ομάδες εφήβων οι οποίοι επιδεικνύουν παραβατικές συμπεριφορές. Συγκεκριμένα, αναφέρει τα ακόλουθα:
«Αξιότιμε Κύριε Περιφερειάρχη,
Με την παρούσα επιστολή επιθυμώ να εκθέσω το μείζον ζήτημα της ανασφάλειας που, ως κάτοικοι της συνοικίας τού Κάστρου Ιωαννίνων, βιώνουμε καθημερινά και να ζητήσω τη συνδρομή σας. Θα προσπαθήσω να είμαι όσο το δυνατόν πιο σύντομος και περιεκτικός, δεδομένης της βαρύτητας του προβλήματος τόσο σε προσωπικό, όσο και σε συλλογικό επίπεδο.
Μόλις πέρυσι, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας, κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, επισκέφθηκε τις Ηνωμένες Πολιτείες, ήτοι την πατρίδα μου, όπου είχα την τύχη να συνομιλήσω μαζί του και να ανταλλάξουμε απόψεις. Με μεγάλη ζέση και προτάσσοντας αναρίθμητα επιχειρήματα και προοπτικές, ο Πρωθυπουργός μάς προσκάλεσε να επενδύσουμε στην Ελλάδα. Δίχως ιδιαίτερη σκέψη, για να είμαι ειλικρινής, αποφάσισα να επενδύσω μέρος των κεφαλαίων μου στην υπέροχη αυτή χώρα, η οποία τυγχάνει παράλληλα να αποτελεί και την πατρίδα τής συζύγου μου, κ. Νίκης Pupo. Μάλιστα, τα Ιωάννινα αποτελούν τη γενέτειρά της, όπου μεγάλωσε σε μια παραδοσιακή κατοικία επί της οδού Φιλανθρωπηνών 4, εντός της συνοικίας του Κάστρου. Σε αυτήν την κατοικία, η οποία ανήκει στην οικογένεια εδώ και τουλάχιστον τρεις γενιές, αφιερώσαμε χρόνο και χρήμα προκειμένου να τη συντηρήσουμε. Εδώ ευελπιστούμε –ή, για να το θέσω καλύτερα, ευελπιστούσαμε– να δημιουργήσουμε το ησυχαστήριό μας, έναν χώρο όπου θα μπορούμε να χαλαρώνουμε από τους έντονους ρυθμούς τής ζωής στις ΗΠΑ. Με άλλα λόγια, πρόκειται για μια επένδυση με προοπτικές περισσότερο συναισθηματικές παρά χρηματικές.
Δυστυχώς, αξιότιμε κ. Καχριμάνη, οι προσδοκίες μας γρήγορα εξανεμίστηκαν. Αντί για ένα ήσυχο μέρος όπου θα μπορούμε να αποδρούμε, βρεθήκαμε εγκλωβισμένοι σε ένα –ας μου επιτραπεί η έκφραση– «κολαστήριο» όπου όχι μόνο δεν μπορούμε να χαλαρώσουμε, αλλά νιώθουμε ανασφαλείς. Τόσο η οδός Φιλανθρωπηνών, όσο και η παρακείμενη σε αυτήν οδός Στρατηγοπούλου, παραπέμπουν περισσότερο σε ένα γκέτο μέσα στο κέντρο τής πόλης, παρά σε ένα εμβληματικό ορόσημο της ελληνικής ιστορίας.
Πιο συγκεκριμένα, κατά τις τελευταίες εβδομάδες έχουμε βιώσει αναρίθμητες οχλήσεις προερχόμενες από τους εφήβους που συχνάζουν στις προαναφερθείσες οδούς με μοναδικό τους στόχο, ως φαίνεται, όχι τη διασκέδαση, αλλά τη διατάραξη της ησυχίας και την πρόκληση αναστάτωσης. Θα αναφέρω ορισμένα εξ αυτών των περιστατικών, τα οποία πολλάκις και εις μάτην έχουμε αναφέρει στις αστυνομικές αρχές: σεξουαλικές επαφές νεαρών ατόμων σε κοινή θέα, χρήση κάθε λογής ναρκωτικών ουσιών επίσης σε κοινή θέα, απόρριψη αντικειμένων κάθε λογής (βλ. τενεκεδάκια μπύρας, βελόνες και σύριγγες, προφυλακτικά, αποφάγια, κ.ά.) είτε στον δρόμο είτε πέριξ και εντός της οικίας μας, οχλαγωγία σε ώρες κοινής ησυχίας – ακόμη και αργά το βράδυ, μετά τα μεσάνυχτα, ύβρεις εκτοξευόμενες κατά ημών και των γειτόνων μας με αφορμή τις παρακλήσεις μας για σεβασμό στην ιδιωτική μας ζωή και περιουσία, βίαιες συμπλοκές μεταξύ των νέων που συχνάζουν στη γειτονιά μας.
Πουθενά στον κόσμο δεν θεωρείται επιτρεπτή η πρόκληση φθορών στην ιδιωτική περιουσία. Εδώ όμως φαίνεται πως συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: μέσα σε διάστημα λίγων μηνών, υποχρεωθήκαμε να δαπανήσουμε μια μικρή περιουσία προκειμένου να αφαιρέσουμε από τον πετρόκτιστο τοίχο της αυλής μας τα ακαλαίσθητα γκραφίτι που διαρκώς εμφανίζονται, ενώ οι γείτονές μας κλήθηκαν να αντικαταστήσουν τα τζάμια των παραθύρων τους που κάποιοι επιτήδειοι έσπασαν απρόκλητα. Αποκορύφωμα αυτής της επικρατούσας ανομίας και της επακόλουθης ανασφάλειας αποτελεί το γεγονός ότι η σύζυγός μου αναγκάστηκε να εγκαταστήσει μια μεταλλική πόρτα μπροστά από την παραδοσιακή –ηλικίας εκατοντάδων ετών– ξύλινη εξώπορτα της κατοικίας μας, ώστε να είμαστε βέβαιοι ότι κανείς ασυνείδητος δεν θα την καταστρέψει απλώς και μόνο για να «σπάσει πλάκα»!
Δυστυχώς, η κατάσταση αυτή ουδεμία προοπτική βελτίωσης παρουσιάζει – τουναντίον, δείχνει να βρίσκεται πέρα από κάθε έλεγχο, όπως επιβεβαιώνουν και οι υπόλοιποι κάτοικοι της γειτονιάς. Απευθύνομαι λοιπόν σε εσάς, καλή τη πίστει και θεωρώντας ότι διαθέτετε τη βούληση και τα απαιτούμενα μέσα, προς εξεύρεση μιας οριστικής λύσης στο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε και που τόσο μας ταλανίζει σε καθημερινή βάση. Προσυπογράφοντες της παρούσας επιστολής είναι και οι νοικοκυραίοι γείτονές μας, με τους οποίους συμβιώνουμε την ίδια φρικτή πραγματικότητα. Από την πλευρά μας, ως μέτρα επίλυσης του προβλήματος προτάσσουμε την αστυνόμευση –η οποία επί του παρόντος είναι ανύπαρκτη– και την τοποθέτηση επιγραφών που θα προειδοποιούν για τις προβλεπόμενες από τον νόμο κυρώσεις σε περίπτωση φθοράς τής ιδιωτικής περιουσίας και διατάραξης της ησυχίας.
Διερωτώμαι, λοιπόν, τι προτίθεστε να κάνετε τώρα που είστε και επισήμως ενήμεροι για την εν λόγω κατάσταση; Διερωτώμαι εάν οι προτροπές τού κ. Πρωθυπουργού θα συνοδευτούν από τις αντίστοιχες –ελάχιστες ομολογουμένως– παροχές τού ελληνικού κράτους, ήτοι ασφάλεια, ησυχία, σεβασμός στην ιδιωτική μας περιουσία και προστασία αυτής, σε αντάλλαγμα για τα πολύτιμα κεφάλαιά μας που με τόση προθυμία και καλή προαίρεση αποφασίσαμε να επενδύσουμε εδώ.
Σας ευχαριστώ και παραμένω στη διάθεσή σας. Θα είναι χαρά και τιμή μου να συζητήσουμε εκ του σύνεγγυς προκειμένου να καταλήξουμε σε μια πολιτισμένη διευθέτηση».
πηγή.Εφημ.ΠΡΩΪΝΟΣ ΛΟΓΟΣ



























