Ξεκίνησε το Σάββατο στην Πινακοθήκη Ε. Αβέρωφ, η έκθεση δύο Ηπειρωτών δημιουργών με σημαντικές και
διακριτές πορείες, οι οποίες συναντιούνται στην τέχνη και στον τόπο καταγωγής τους.
Οι αδελφοί Χουλιαρά, ο Νίκος (1940–2015) και ο Γιώργος (1947), έχουν κοινές και βαθιά χαραγμένες ρίζες, ξεχωριστές όμως πορείες ως καλλιτέχνες, οι οποίες άφησαν και εξακολουθούν να αφήνουν βαθύ αποτύπωμα στην ελληνική εικαστική σκηνή.
Τα εγκαίνια έγιναν από τη Δήμαρχο Μετσόβου Μαρία-Χριστίνα Αβέρωφ, παρουσία της Γ. Γραμματέως Σύγχρονου Πολιτισμού Ελένης Δουνδουλάκη.
Την επιμέλεια της έκθεσης έχουν η Μαρία Σφενδουράκη και ο Γιώργος Μυλωνάς, οι οποίοι προσφέρουν μια διεισδυτική ματιά στο έργο των δύο καλλιτεχνών στα κείμενα που υπογράφουν στον δίγλωσσο κατάλογο που συνοδεύει την έκθεση. Η έκθεση συνοδεύεται από εκπαιδευτικά εργαστήρια για το κοινό και ομιλίες του καλλιτέχνη και των επιμελητών.
Τη βραδιά των εγκαινίων διοργανώθηκε στο Συνεδριακό Κέντρο Διάσελο μια εκδήλωση αφιερωμένη στον Νίκο Χουλιαρά. Η ομιλία του συγγραφέα Δημήτρη Καλοκύρη ήταν για το λογοτεχνικό του έργο με τίτλο «Το έναστρο τεχνούργημα» και η τραγουδίστρια και performer Αλίκη Καγιαλόγλου έθεσε επί σκηνής μια παράσταση με τίτλο «Τα νησιά του ουρανού μας» στην οποία αφηγήθηκε, διάβασε και ερμήνευσε τραγούδια από την κοινή πορεία της με τον Νίκο Χουλιαρά στην τέχνη και στη ζωή, θέλοντας να αναδείξει την πολύπλευρη προσωπικότητά του.
Όπως σημειώνει η Μ. Σφενδουράκη, ιστορικός τέχνης, «Πρόκειται για δύο σπουδαίους καλλιτέχνες με κοινές οικογενειακές και πολιτισμικές καταβολές, παράλληλες πορείες και ισχυρό δια βίου αδελφικό δεσμό. Παρότι αποκλίνουν καλλιτεχνικά, ένα κοινό ρεύμα μοιάζει να υφέρπει στο έργο τους υποδηλώνοντας ένα άηχο διάλογο ανάμεσα τους. Έναν διάλογο που εκτυλίσσεται ανεξαρτήτως της φυσικής τους παρουσίας. Αποδίδοντας το ρεύμα αυτό σε ένα βαθύτερο βιωματικό και πνευματικό συντονισμό παρά σε μια άμεση αλληλεπίδραση μεταξύ τους η έκθεση αφορμάται από το κοινό πολιτισμικό, γενεαλογικό και συγκινησιακό υπόστρωμα της σχέσης τους για να φωτίσει με την επιλογή των έργων έναν κοινό, ενδεχομένως, τόπο: έναν εσωτερικό χώρο σύγκλισης που υπερβαίνει τις αισθητικές τους αποκλίσεις».
Στο συμπλήρωμα 10 χρόνων από τον θάνατο του Νίκου Χουλιαρά, ο Γιώργος Μυλωνάς, ιστορικός τέχνης, αναφέρει: «Ο Γιαννιώτης δεν κινήθηκε απλώς ανάμεσα σε διαφορετικά εκφραστικά πεδία· επιχείρησε κάτι πιο ριζικό: να εγγράψει ποίηση και ζωγραφική μέσα στο ίδιο σώμα, σαν να πρόκειται για δύο μορφές της ίδιας, ενιαίας χειρονομίας. Η εικόνα δεν έρχεται μετά το κείμενο· ούτε και το κείμενο μετά την εικόνα. Οι δύο εκφράσεις του λειτουργούν παράλληλα, σχεδόν συγχρονισμένα, σαν να σχεδιάζονται με το ίδιο χέρι, την ίδια στιγμή. Συγγενής του Κόντογλου στον τρόπο που βίωνε την παράδοση, ο N. Χουλιαράς διαφοροποιείται απ’ τον Αϊβαλιώτη στο ότι δεν σταμάτησε να πειραματίζεται… Το υλικό του, συχνά εύθραυστο, υπογραμμίζει την ταπεινή καταγωγή των μορφών του και τη διάθεσή του να καταγράψει όχι το εξαιρετικό, αλλά το υπόλειμμα της μνήμης».
Η έκθεση θα διαρκέσει ως τις 25 Ιανουαρίου (10.00 – 16.00, καθημερινά πλην Τρίτης. Οι χώροι της Πινακοθήκης είναι πλήρως προσβάσιμοι σε άτομα με κινητικές δυσκολίες.
πηγη.Εφημ.ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Γίνε μέλος της Ομάδας μας στο FB. Δώσε δύναμη στην προσπάθειά μας!!
►Ή 'Ηπειρος στήν Καρδιά μας!!!Τζουρλάκος Ιστός.
