Μαθητές τους συμμετέχουν σε πρόγραμμα Ε.Ε. και Unesco

Διεθνής αναγνώριση για τα «Εκπαιδευτήρια Γείτονα»!

Τι τονίζει για τη νεανική επιχειρηματικότητα ο ιδρυτής τους Λ. Γείτονας

• Γνωστά σε όλη την Ευρώπη γίνονται τα Εκπαιδευτήρια «Γείτονα», ιδιοκτησίας του γνωστού Ηπειρώτη εκπαιδευτικού Λευτέρη Γείτονα, αφού υλοποιούν μαζί με την Unesco και την Ευρωπαϊκή Ένωση πρόγραμμα με θέμα «Ελλάδα! Αυτή είναι  η πατρίδα μου!».
Πρόκειται για μια δράση που υλοποιείται από 1200 και πλέον μαθητές και μαθήτριες των εκπαιδευτηρίων Γείτονα, από τη Β’  Δημοτικού  μέχρι  και  τη  Β’ Λυκείου. Οι μαθητές δημιούργησαν τις δικές τους αφίσες για την Ελλάδα και έγραψαν κείμενα στα Ελληνικά, στα Αγγλικά, τα Γαλλικά και Γερμανικά.
Αντίγραφα των αφισών θα αποσταλούν σε μαθητές και μαθήτριες της Αγγλίας, της Γαλλίας και της Γερμανίας, που ανήκουν στο δίκτυο των συνεργαζόμενων σχολείων της Unesco, ενώ οι πρωτότυπες αφίσες θα διατεθούν μέσω διαδικτύου, για την οικονομική ενίσχυση των ελληνικών παιδικών χωριών SOS. Μάλιστα, σήμερα Τετάρτη έχει προγραμματιστεί και σχετική συνέντευξη Τύπου στην Αθήνα, για την παρουσίαση του προγράμματος.

Πρωτοπορούν…
Τα εκπαιδευτήρια «Γείτονα», λοιπόν, για άλλη μια φορά πρωτοπορούν και αναδεικνύουν τη δύναμη που έχουν οι μαθητές, οι οποίοι βιώνουν με το δικό τους διαφορετικό και ιδιαίτερο τρόπο την κρίση. Άλλωστε, οι μαθητές και ιδιαίτερα οι νέοι είναι αυτοί που μπορούν να δώσουν λύσεις και ελπίδες για το «αύριο» της χώρας.
Στην σημασία της βοήθειας προς τους νέους και δη τους νέους επιχειρηματίες, στάθηκε, εξάλλου, ο κ. Λευτέρης Γείτονας, μιλώντας και σε πρόσφατη εκδήλωση στα Γιάννινα για τη νεανική επιχειρηματικότητα.

Ανηφορικός δρόμος
Μεταξύ άλλων, ο κ. Γείτονας, τα εκπαιδευτήρια του οποίου αποτελούν πρότυπο επιχειρηματικής ανάπτυξης (με φρέσκιες ιδέες και στηριζόμενος στη βιωματική μάθηση έχει καταστεί πρωτοπόρος στην ιδιωτική εκπαίδευση σε όλη τη χώρα) υπογράμμισε την ανάγκη ενίσχυσης των νέων και τον ρόλο που πρέπει να έχουν Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και ΤΕΙ Ηπείρου.  
«Η επιχειρηματικότητα δεν είναι δρόμος για να φτάσουμε στον πλούτο. Είναι ανηφορικός δρόμος δημιουργίας και κοινωνικής προσφοράς» είπε, μεταξύ άλλων, ο γνωστός Βελλαΐτης εκπαιδευτικός, που μάλιστα παραθέτει και δυο προσωπικές του εμπειρίες επιχειρηματικότητας, όταν ήταν 9 και 20 ετών!

Η ομιλία…
Παρακάτω παραθέτουμε εκτενή αποσπάσματα της ομιλίας του κ. Γείτονα στην εκδήλωση με θέμα: «Νεανική Επιχειρηματικότητα στην Ήπειρο»:
«Πανεπιστήμιο και ΤΕΙ έχουν σήμερα υποχρέωση περισσότερο, από κάθε άλλη χρονική περίοδο στην οικονομική ιστορία της Ελλάδας, να αναδιαρθρώσουν τον ψυχικό κόσμο των επιχειρηματιών με μαθήματα εταιρικής κοινωνικής ευθύνης και εταιρικής ηθικής. Μπορούν να εμπνεύσουν και να στηρίξουν ψυχικά τους φοιτητές έτσι ώστε να μην βγαίνουν στην αγορά για αναζήτηση εργασίας, αλλά να στοχάζονται και να ονειρεύονται καθημερινά τη δημιουργία μιας δικής τους δουλειάς. Χρειάζεται μια ταξινόμηση στο φοιτητικό μας δυναμικό. Μπορούν οι καθηγητές ανάλογα με το μάθημα που διδάσκουν με προσωπικές συνεντεύξεις ή ειδικά ερωτηματολόγια να εντοπίσουν τους φοιτητές εκείνους που είναι ικανοί να οραματιστούν και να σχεδιάσουν καινοτόμες ιδέες. Και οι καινοτομίες αυτές να πάρουν τ’ όνομά τους.
»Θα σας μιλήσω τώρα για δυο δικές μου επιχειρηματικές δράσεις σε ηλικία 9 και 20 ετών. Γεννήθηκα από γονείς αγροτοκτηνοτρόφους. Από αναλφάβητη μάνα και ολιγογράμματο πατέρα. Είμαι το τέταρτο από τα έξι παιδιά. Στο σπίτι είχαμε μεγάλη φτώχεια και ζούσαμε σε καθεστώς ανταλλακτικής οικονομίας. Είχε τελειώσει το λάδι. Είχαν τελειώσει όμως και τα φασόλια και το σιτάρι με τα οποία θα μπορούσαμε να ανταλλάξουμε το λάδι. Η μάνα προτείνει στον πατέρα να σφάξει μια προβατίνα και με τα εντόσθια να φτιάξει κοκορέτσι και να το πουλήσει στα καφενεία. Ντρέπομαι της απαντάει εκείνος με βαθύ πόνο. Ο ίδιος κρυφάκουγα την οδυνηρή αυτή σκηνή και τους είπα, «εγώ θα το κάνω». Βγήκα στα καφενεία του χωριού, διαλαλώντας το εμπόρευμά μου, «νόστιμος μεζές, νόστιμος μεζές» και πούλησα σε χρόνο μηδέν όλα τα κομμάτια. Πήρα 13 δραχμές για κάθε σούβλα που ήταν η αξία μιας οκάς λαδιού. Αγοράσουμε δύο οκάδες λάδι, που ήταν αρκετό για να περάσουμε τον μήνα. Η ιστορία αυτή αποκωδικοποιημένη δηλώνει ότι για κάθε επιχειρηματική δράση χρειάζονται τρεις προϋποθέσεις:
• Η ιδέα για την ικανοποίηση της ανάγκης
• Ο άνθρωπος που θα την υλοποιήσει
• Κι αυτός που θα την προωθήσει
Αυτή ήταν η πρώτη μου συμμετοχή στην προώθηση μιας επιχειρηματικής ιδέας.
»Η δεύτερη συμμετοχή  μου ήταν στο Ιεροδιδασκαλείο Βελλάς όταν με αφορμή που μας δόθηκε στο μάθημα των γεωπονικών για την παρασκευή (παραγωγή) μαρμελάδας από ώριμα φρούτα πρότεινα στον καθηγητή  μου κ. Κόντη, αντί να δίνουμε στις αγελάδες τα πεσμένα υπερώριμα μήλα να τα κάνουμε μαρμελάδα. Κι εκείνος εύλογα ρώτησε. Ποιος θα το κάνει αυτό; Εμείς του απαντώ. Θα κάνουμε ομάδα εθελοντών. Εσείς θα φροντίσετε να μας δώσουν ζάχαρη. Εκείνη τη χρονιά φτιάξαμε 2 τόνους μαρμελάδα. Έτσι το πρωινό μας στο Ιεροδιδασκαλείο Βελλάς έγινε πιο πλούσιο, πιο θρεπτικό, πιο απολαυστικό».
Σε άλλο σημείο της ομιλίας του, ο κ. Γείτονας ανέφερε:
«Το Κεφάλαιο Βιολογικές Καλλιέργειες είναι τεράστιο και ιδιαίτερο πεδίο για την ανάπτυξη της νεανικής επιχειρηματικότητας. Αν η Περιφέρεια της Ηπείρου μπορούσε να μπει στη λογική της Ιταλικής και Γαλλικής οικοτεχνίας, τότε θα μπορούσε ο επισκέπτης των ορεινών όγκων της Ηπείρου να γεύεται με ευχαρίστηση χοιρομέρι βραστό, καλύτερο από το χοιρομέρι της Μοντένα, σαλάμι πιο πικάντικο, πιο πιπεράτο και καυτερό απ’ αυτό της Καλαβρίας. Εξασφαλίζοντας κοινωνικές υποδομές για εκπαίδευση με το σύστημα του μαθαίνω βιώνοντας, θα γευόμαστε στα πρωινά των Ηπειρωτικών ξενώνων και ξενοδοχείων μαρμελάδες από αγριοβατόμουρο, άγρια ή βιολογική φράουλα, οικολογικά εσπεριδοειδή, άγρια σούρβα, άγρια κεράσια, κράνα και βούζια με αξεπέραστα αρώματα και υπέροχες γεύσεις όταν γίνονται με μαύρη ζάχαρη ή πετιμέζι».

Το έμψυχο δυναμικό
Σε άλλο σημείο της ομιλίας του, ο κ. Γείτονας διερωτήθηκε: «Από ποιες πανεπιστημιακές Σχολές ή Σχολές των ΤΕΙ θα αντλήσουμε έμψυχο δυναμικό για την νεανική επιχειρηματικότητα και την επιχειρηματική καινοτομία. Θα τολμούσα να πω απ’ όλα τα πεδία των επιστημών. Και για να γίνω πιο κατανοητός, θα αναφέρω και πάλι ένα παράδειγμα. Είμαστε σε στρογγυλό τραπέζι με τον κ. Κούφαλη στο κανάλι EXTRA. Συμμετέχουν και φοιτητές της Φιλοσοφικής Σχολής. Τους διακρίνει όμως μια διστακτικότητα να μιλήσουν. Στο διάλειμμα μας είπαν πως το αντικείμενο σπουδών τους δεν είναι η επιχειρηματικότητα. Τι να πουν. Τους ρώτησα αν κάνουν Λαογραφία. Και απάντησαν καταφατικά. Πως θα αντιδρούσατε τους ρώτησα στη συνέχεια αν διαβάζατε σ’ ένα λαογραφικό σύγγραμμα ότι στα Ζαγοροχώρια παρήγαγαν 700.000 οκάδες φασόλια γίγαντες, ήτοι 1.000.000 κιλά περίπου, και σήμερα δεν παράγονται ούτε 100 κιλά; Είναι η λαογραφική αυτή πληροφορία ένα ερέθισμα για νεανική επιχειρηματικότητα ή όχι;
»Να λοιπόν γιατί πιστεύω βαθιά ότι για την προώθηση της νεανικής επιχειρηματικότητας χρειάζεται η δημιουργία ομάδων απ’ όλες τις επιστήμες. Οι ομάδες αυτές επιβάλλεται ν’ αναπτύξουν δομές συνεργασίας, αλληλεγγύης, αλληλοσεβασμού και καταμερισμού ευθυνών. Και πέρα απ’ αυτό. Να σκέφτονται ότι η επιχειρηματικότητα δεν είναι δρόμος για να φτάσουμε στον πλούτο. Είναι ανηφορικός δρόμος δημιουργίας και κοινωνικής προσφοράς».

Πηγή: ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ