Μια σπάνια κληρονομιά στη Δημοτική Πινακοθήκη
Μια σπάνια κληρονομιά στη Δημοτική Πινακοθήκη
|
Τα εγκαίνια της έκθεσης, που θα διαρκέσει μέχρι τις 20 Απριλίου, έγιναν παρουσία του δημάρχου Ιωαννιτών Φίλιππα Φίλιου.
Την επιστημονική επιμέλεια της έκθεσης που περιλαμβάνει πρωτότυπα σχέδια του Βασίλη Κουρεμένου έχει κάνει η αρχιτέκτονας και υποψήφια διδάκτορας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Ιουλία Παπασταύρου, η οποία και με την ομιλία της επιχείρησε να σκιαγραφήσει το έργο του σημαντικού αυτού αρχιτέκτονα του μεσοπολέμου.
Έναν αρχιτέκτονα, ηπειρώτικης καταγωγής, τον οποίο οι περισσότεροι τον γνώρισαν λόγω… του νέου μουσείου της Ακρόπολης. Ήταν το 2007 όταν το υπουργείο Πολιτισμού προχώρησε στον αποχαρακτηρισμό μιας διατηρητέας μικρής πολυκατοικίας στην οδό Διον. Αεροπαγίτου στην Αθήνα, με το σκεπτικό ότι παρεμπόδιζε τη θέα των μνημείων της Ακρόπολης από το υπό ανέγερση νέο μουσείο. «Η απόφαση αυτή προκάλεσε πλήθος αντιδράσεων στον αρχιτεκτονικό κόσμο αλλά και την κοινή γνώμη τόσο της Ελλάδας όσο και του εξωτερικού. Άρχισαν τότε όλοι να μιλάνε για έναν ιδιοφυή Ηπειρώτη αρχιτέκτονα, άγνωστο στο ευρύ κοινό, ο οποίος σχεδίασε ένα κτίριο που συνιστά αξιόλογο δείγμα του ρεύματος της αρτ ντεκό, σπάνιο στην ελληνική πρωτεύουσα» ανέφερε.
Ο Βασίλης Κουρεμένος γεννήθηκε το 1875 στο Βουλιαράτι της τότε Βόρειας Ηπείρου. Το 1892 εισάγεται στο αρχιτεκτονικό τμήμα της Σχολής Μποζάρ του Παρισιού. Μετά το τέλος των σπουδών του ζει και εργάζεται στο Παρίσι συμμετέχοντας παράλληλα σε διεθνείς διαγωνισμούς. Από το 1905 έως το 1907 σχεδιάζει το μνημείο της Βασίλισσας Βικτωρίας, το οποίο εκτελεί ο διάσημος Ιρλανδός γλύπτης John Huges (1865-1941), και το οποίο τοποθετείται μπροστά από το κοινοβούλιο στο Δουβλίνο. Από το 1910 έως το 1915 εργάζεται στην Κωνσταντινούπολη, με κύριο έργο της περιόδου, το υποκατάστημα της Τράπεζας των Αθηνών, το οποίο σήμερα ανήκει σε πανεπιστήμιο της πόλης. Στην Αθήνα εγκαθίσταται οριστικά στις αρχές της δεκαετίας του ’20. «Το υλοποιημένο έργο του περιλαμβάνει ιδιωτικές πολυκατοικίες, μονοκατοικίες, μικρό αριθμό δημόσιων κτιρίων, ταφικά μνημεία, μνημειακές συνθέσεις ηρώων. Η αρχιτεκτονική του γλώσσα αναγνωρίσιμη και ευδιάκριτη. Καθαροί όγκοι, επίπεδες επιφάνειες, νεοκλασικά στοιχεία και αρτ ντεκό λεπτομέρειες, ορθομαρμαρώσεις και ψηφιδωτές παραστάσεις είναι στοιχεία που χαρακτηρίζουν το κτιριακό του έργο» επισήμανε η κ. Παπασταύρου. Η πορεία του είναι αρκετά… αντισυμβατική. Το 1924 διορίζεται καθηγητής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, στο μάθημα της κτιριολογίας. Τρία χρόνια αργότερα παραιτείται από τη θέση λόγω διαφωνιών στον τρόπο διεξαγωγής των μαθημάτων έχοντας «αντίπαλό» του τον καθηγητή της σχολής και διακεκριμένο αρχιτέκτονα Δημήτρη Πικιώνη. Το 1926, ως αναγνώριση της μεγάλης επιστημονικής του αξίας, διορίζεται τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, στην έδρα της αρχιτεκτονικής, από το πρώτο κιόλας έτος ίδρυσής της.
Ο Βασίλειος Κουρεμένος πέθανε το 1957. Η προσφορά του συνεχίζεται και μετά τον θάνατό του. Η διαθήκη του αφορά και τα Γιάννενα. Μέρος των βιβλίων του και το σύνολο του προσωπικού του αρχείου τα κληροδότησε στον δήμο Ιωαννιτών. «Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα μεγάλο και ολοκληρωμένο αρχείο, σπάνιο για τα ελληνικά δεδομένα, το οποίο αριθμεί περισσότερα από 60 σχέδια και προπλάσματα μνημείων. Στην έκθεση που φιλοξενεί η Δημοτική Πινακοθήκη της πόλης μας παρουσιάζεται το μεγαλύτερο μέρος του αρχείου. Πρόκειται για σχέδια από τη φοιτητική και επαγγελματική πορεία του Βασίλειου Κουρεμένου, τα οποία χρονολογούνται από το 1893 έως το 1950 και αποτελούν έργα ιδιαίτερης ιστορικής και καλλιτεχνικής αξίας» τόνισε η κ. Παπασταύρου.
Πηγή : ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ






























