Κώστας Τασούλας: «Με το τέταρτο μνημόνιο ξεπουλήσατε κάθε
δέσμευσή σας για λίγη ακόμη εξουσία»
Η ομιλία του βουλευτή Ιωαννίνων της Ν.Δ. κ.Κώστα Τασούλα κατά την διάρκεια της συζήτησης και ψήφισης στη Βουλή του τέταρτου Μνημονίου, έχει ως εξής:
«Ακούγοντας τους συναδέλφους της πλειονοψηφίας, όπως έλεγαν παλιά, διερωτώμαι ποια ερμηνεία από αυτές τις δύο που δίνω στη διατύπωση των απόψεών τους είναι προτιμότερη: η ερμηνεία ότι ψεύδονται εν γνώσει τους ή η ερμηνεία ότι πιστεύουν αυτά που λένε; Τι είναι πιο απογοητευτικό να ισχύει; Καταλήγω ότι πιστεύουν αυτά που λένε και καταλήγω ότι είναι πιο απογοητευτικό αυτό από το να εψεύδοντο. Είστε χειρότεροι και από ψεύτες. Είστε δηλαδή παραδομένοι μέσα σε μια απίστευτη παράπλευρη πραγματικότητα, η οποία τροφοδοτεί τον ενθουσιασμό σας. Τη στιγμή που αυτός ο ενθουσιασμός εκδηλώνεται, την ίδια στιγμή επιβάλλετε μέτρα κοντά στα 5 δισεκατομμύρια εις βάρος του ελληνικού λαού, αυξάνοντας το ποσό το οποίο τελικώς έχετε επιβάλλει στα 14,2 δισεκατομμύρια.
Θίγετε ένα εκατομμύριο τριακόσιες χιλιάδες νέους φορολογούμενους με την καθίζηση του αφορολόγητου στα 5.500 ευρώ. Θίγετε ένα εκατομμύριο τετρακόσιες χιλιάδες εργαζόμενους, ελεύθερους επαγγελματίες, αγρότες, με τον νέο τρόπο αφετηρίας υπολογισμού των ασφαλιστικών εισφορών.
Και όλα αυτά τα λέτε με άπλετο ενθουσιασμό και άπλετο μένος κατά του παλαιού καθεστώτος, ομολογώντας έτσι ότι προφανώς τώρα έχουμε να κάνουμε με ένα νέο καθεστώς, ενώ στην πραγματικότητα, για να πούμε και τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη, ούτε καθεστώς διαδεχθήκατε, ούτε παλαιό ήταν, ούτε αντιδημοκρατικό, γιατί ετύγχανε της συνεχούς κατ’ επανάληψιν εγκρίσεως του σοφού ελληνικού λαού.
Και, φυσικά, δεν μπορώ να αντιληφθώ ότι ο λαός έχει δίκιο μόνο όταν σας ψηφίζει. Προφανώς, ο ελληνικός λαός, κυρίαρχος κατά το Σύνταγμα, είχε δίκιο και όταν κατ’ επανάληψιν και με μεγαλύτερο ενθουσιασμό και με τερατώδη ποσοστά, τα οποία δεν συγκρίνονται με τα δικά σας, ψήφιζε αυτούς που εσείς σήμερα καταριέστε.
Για να εξηγούμεθα και για να τελειώνει αυτό το παραμύθι, η Ελλάδα ήταν μια χώρα που μετά τη Μεταπολίτευση εμπέδωσε τη Δημοκρατία. Την εμπέδωσε για τα καλά και την εμπέδωσε έντονα. Δεν εμπέδωσε, όμως, έναν σταθερό προσανατολισμό προς έναν ευρωπαϊκό τρόπο οικονομικής ανάπτυξης, εξέλιξης κοινωνικής. Διότι ο λαϊκισμός, ο κρατισμός, το πελατειακό σύστημα, όλα αυτά μαζί, στα οποία κανείς μας δεν μπόρεσε να αντισταθεί -κανείς μας!- έπαιξαν τον ρόλο τους και πήραν κεφάλι και οδήγησαν τη χώρα εδώ που την οδήγησαν.
Η Αριστερά αυτά τα χρόνια μπορεί να μην ήταν κοινοβουλευτική πλειοψηφία, ήταν ιδεολογική πλειοψηφία. Ήσασταν η ιδεολογική εμπροσθοφυλακή της χώρας, ενώ ήσασταν η εκλογική οπισθοφυλακή.
Τώρα που αναλάβατε ευθύνες, παριστάνετε τους αθώους του αίματος, ενώ όταν εγένοντο οι παροχές από το «παλιό καθεστώς», οι παροχές που εσείς σήμερα μυκτηρίζετε και κατηγορείτε, εσείς όλοι αυτές τις παροχές πάντα τις χαρακτηρίζατε «ψίχουλα», γιατί είχατε μπει και εσείς σε μια θλιβερή σειρά, ο ένας πίσω από τον άλλον, ποιος να πρωτοκολακεύσει τον ελληνικό λαό.
Και αντί να αναλάβετε τις ευθύνες σας, όπως τις αναλάβαμε μετά την ουσιαστική χρεοκοπία της χώρας, συνεχίζετε να αγνοείτε τις ευθύνες σας, να σπέρνετε τη διχόνοια, να ομιλείτε για κατεστημένα. Ποια κατεστημένα; Πού τα είδατε τα κατεστημένα; Έτσι εύκολα θα ξεμπλέκατε με τα κατεστημένα, εάν υπήρχαν;
Τίποτα δεν υπήρχε στη Μεταπολίτευση, παρά μόνον ένα καθεστώς άπλετης, αδιαφιλονίκητης δημοκρατίας, που ποτέ δεν κατάφερε να εξελιχθεί σε κανονικότητα.
Και ξέρετε κάτι άλλο; Τα ηνία της χώρας μετά το 2010, λίγο-πολύ, τα έχει αναλάβει η πραγματικότητα. Και όπως λένε, εκεί που η πειθώ αποτυγχάνει, έρχεται η πραγματικότητα να παίξει τον ρόλο της πειθούς.
Εγώ δεν έχω την ψευδαίσθηση ότι κάποιοι σήμερα θα δουν τα νούμερα, θα δουν το νομοσχέδιο και θα αλλάξουν γνώμη. Όχι, δεν το νομίζω αυτό. Ούτε έχω την άποψη ότι λαός παραπλανιέται. Δεν παραπλανιέται ο λαός. Ξέρει τι ψηφίζει και αναλαμβάνει και την ευθύνη της ψήφου του.
Η θεωρία του παραπλανηθέντος λαού είναι υβριστική για το λαό. Για αθροίστε τις φορές που θεωρείται παραπλανημένος ο λαός και πείτε μου, εάν έχετε θάρρος, τι συμπέρασμα θα βγάζατε για αυτόν τον λαό που θεωρείτε παραπλανημένο. Άρα, ο λαός σάς ψήφισε και ανέλαβε τις ευθύνες του, όπως έκανε όταν ψήφιζε και εμάς.
Αυτό το οποίο θα συμβεί είναι ότι θα σπάσετε τα μούτρα σας -και η χώρα μαζί, αλλά έτσι γίνεται στις δημοκρατίες- προσκρούοντας στην πραγματικότητα. Και η φιλοδοξία σας και η σιγουριά σας ότι τα αντίμετρα είναι σίγουρα, επειδή τάχα το 2016 πετύχατε το μεγάλο πλεόνασμα και αυτό προεξοφλεί ότι θα πετύχετε το πλεόνασμα και τα μεθεπόμενα χρόνια, γκρεμίζονται από τη φοβία που έχετε για το πλεόνασμα που καλείστε να πετύχετε, πολύ πιο γλίσχρο, για το τρέχον έτος.
Τόσο πολύ δεν πιστεύετε στο 1,75% του πλεονάσματος του 2017, που δεν τολμάτε να ψηφίσετε την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για διανομή 800 εκατομμυρίων ευρώ.
Κι επειδή στις τέσσερεις προτάσεις μας διαλέξατε μόνο τη μία, κύριε Αντιπρόεδρε της Νέας Δημοκρατίας, κύριε Χατζηδάκη, δεν μετέχω στον πρωινό καφέ, αλλά έπρεπε να είχατε προτείνει οκτώ μέτρα, για να ψήφιζαν τουλάχιστον δύο. Αν ψηφίζουν ένα στα τέσσερα, έπρεπε να είχαμε προτείνει οκτώ, ώστε τουλάχιστον να είχαν ψηφίσει δύο, ίσως και δώδεκα για να ψηφίσουν τρία. Να το ξέρουμε για την επόμενη φορά.
Ως προς τον Πρωθυπουργό, ο οποίος επαίρεται ότι θα φορέσει επιτέλους γραβάτα, γιατί τα νέα που έρχονται είναι τόσο καλά που είναι απίστευτα, θα ήθελα να θυμίσω ένα εντυπωσιακό ποίημα που αφορά σε γραβάτες. Μιλάει για έναν νέο που δούλευε σε σιδεράδικο, όχι για πρωθυπουργό, αλλά ταιριάζει. «Το βραδινό, σαν έκλειε το μαγαζί, αν ήταν τίποτε να επιθυμεί πολύ, καμιά κραβάτα κάπως ακριβή, καμιά κραβάτα για την Κυριακή ή σε βιτρίνα αν είχε δει και λαχταρούσε κανένα ωραίο πουκάμισο μαβί, το σώμα του για ένα τάλιρο ή δυο πουλούσε».
Δεν πουλήσατε για ένα ή δυο τάλιρα το σώμα σας. Πουλάτε τις απόψεις σας, τις δεσμεύσεις σας, τις υποσχέσεις σας, για δυο, τρεις, τέσσερεις, πέντε, έξι μήνες εξουσίες. «Μέρες του 1909» είναι το ποίημα, μέρες του 2017 είναι οι δικές σας ευθύνες»!
