Ο Κώστας Τασούλας συγχαίρει το Ε.Μ.Π. για την
έμπρακτη ευγνωμοσύνη του προς το Μέτσοβο.
Τα συγχαρητήριά του προς το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και ειδικότερα προς τους εκπροσώπους της Πρυτανικής Αρχής εξέφρασε ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Κώστας Τασούλας με αφορμή εκδήλωση εορτασμού για τα 180 χρόνια του ΕΜΠ που έλαβε χώρα στο Μέτσοβο την Παρασκευή 23/6 και συγκεκριμένα στο χώρο του Μετσόβιου Κέντρου Διεπιστημονικής Έρευνας (ΜΕΚΔΕ). Συγχαρητήρια για την αξιόλογη εργασία που επιτελείται στο Μέτσοβο, όπου ήδη έχουμε 95 μεταπτυχιακούς απόφοιτους του προγράμματος «Περιβάλλον και Ανάπτυξη των Ορεινών Όγκων», αλλά επιπλέον συγχαρητήρια για την πρωτοβουλία του Πολυτεχνείου, που είναι το παλαιότερο εκπαιδευτικό ίδρυμα της χώρας μας, να τιμήσει τη μνήμη των Μετσοβιτών ευεργετών του (Ν. Στουρνάρης, Μ. Τοσίτσας, Ε. Τοσίτσα, Γ. Αβέρωφ, Δ. Θωμαΐδης κ.ά.) στη γενέτειρά τους. «Αυτή η αναγνώριση που σήμερα το ΕΜΠ δείχνει προς τους χορηγούς της δημιουργίας και λειτουργίας του είναι πολύ σημαντική, γιατί μόνο έτσι τιμάται σωστά η μνήμη και η ανεκτίμητη προσφορά τους, αλλά και γιατί καλλιεργώντας την αρετή της ευγνωμοσύνης που τελικά είναι αρετή, αν αναλογισθούμε την κακοήθεια της αχαριστίας, εμπνέουμε ως κοινωνία και άλλους δυνάμενους να βοηθήσουν να το πράξουν, ιδιαίτερα σήμερα που ο τόπος μας το έχει τόσο ανάγκη.» Θέλοντας, μάλιστα, ο κ. Τασούλας να υπογραμμίσει τη σημασία της αναγνώρισης και της ευγνωμοσύνης και αντίστοιχα την απαξία της αχαριστίας έκανε μνεία της ευαγγελικής περικοπής, σύμφωνα με την οποία ο ίδιος ο Χριστός δεχόμενος τις ευχαριστίες ενός θεραπευθέντος λεπρού από τους δέκα που θαυματουργά εθεράπευσε, διερωτήθηκε: «Ουχί οι δέκα εκκαθαρίσθησαν; Οι δε εννέα πού;» Στην ομιλία του ο κ. Τασούλας επίσης εξήγησε πώς οι ευεργέτες αυτοί δεν είχαν μόνο καλοσύνη και διάθεση προσφοράς, είχαν και σχέδιο για τη χώρα, γιατί ενισχύοντας τη σύσταση και λειτουργία Πολυτεχνείου, ήθελαν να αποκτήσει η προσφάτως τότε απελευθερωθείσα Ελλάδα, επιστημονικό δυναμικό ικανό να την ανοικοδομήσει και να δημιουργήσει τις απαραίτητες για την ανάπτυξή της ιδιωτικές, δημόσιες και βιομηχανικές υποδομές. Κι όχι μόνο αυτό. Μια ισχυρή Ελλάδα στα προσωρινά σύνορά της θα μπορούσε την κατάλληλη στιγμή να επωμισθεί και το βάρος της εθνικής εξόρμησης για την απελευθέρωση και της Ηπείρου και της Μακεδονίας και άλλων εδαφών, όπως και έγινε αργότερα. Φιλοπατρία, σχέδιο και πολλή δουλειά ήταν το «μυστικό» εκείνων των σπουδαίων ανθρώπων, το ίδιο μυστικό μπορεί και σήμερα να μας βγάλει από τη δοκιμασία που περνάμε, κατέληξε.
