Δρόμο παλιοί, υπέροχη ταινία, που γυρίζεται, στην Πρέβεζα
Δρόμο παλιοί, υπέροχη ταινία, που γυρίζεται, στην Πρέβεζα
Μια ταινία που έχει αναφορά στην Πρέβεζα και τα γυρίσματα της γίνονται στην Πρέβεζα, φέρνει τη σφραγίδα ενός μεγάλου σκηνοθέτη
, που τυχαίνει να είναι συμπατριώτης μας, ο λόγος φυσικά για τον Μπάμπη Τσόκα. Ο τίτλος της ταινίας είναι "Δρόμοι Παλιοί" εμπνευσμένος από του Μίκη Θεοδωράκη το τραγούδι, σε ποίηση του Μανόλη Αναγνωστάκη. Σε ότι αφορά την υπόθεση της ταινίας, πρόκειται για έναν μετανάστη (τον οποίον υποδύεται ο Βαγγέλης Σοπικιώτης) που επιστρέφει μετά από 35-40 χρόνια στην Πρέβεζα.
Γυρίζει και τα βήματά του, οδηγούν οι αναμνήσεις, του τόπου που άφησε. Στο μυαλό του γυρίζει η στιγμή του αποχαιρετισμού με τη μητέρα του, στο λιμάνι και μετά από τόσα χρόνια πάει να την επισκεφθεί, αλλά στο...κοιμητήριο, αφού η μητέρα του, δε ζει πια! Μετά από τόσα χρόνια, η πόλη που άφησε, δε μοιάζει με αυτή που αντικρίζει μπροστά του.
Πολλά άλλαξαν, η πόλη μεγάλωσε, οι άνθρωποι πολλαπλασιάστηκαν και δεν τους γνωρίζει, βλέπει παντού άγνωστες φάτσες. Μέσα σε όλα σκέφτεται και το κορίτσι που άφησε. Στην υπέροχη αυτή ταινία που βγάζει συγκίνηση και νοσταλγία, συμμετέχουν και μαθητές λυκείου, από μια σχολή που ο μεγάλος σκηνοθέτης Μπάμπης Τσόκας, έχει δημιουργήσει στην Πρέβεζα.
Δρόμοι Παλιοί (ποίηση Μανόλη Αναγνωστάκη)
Δρόμοι παλιοί που αγάπησα και μίσησα ατέλειωτα
κάτω απ' τους ίσκιους των σπιτιών να περπατώ
νύχτες των γυρισμών αναπότρεπτες κι η πόλη νεκρή.
Την ασήμαντη παρουσία μου βρίσκω σε κάθε γωνιά
κάμε να σ' ανταμώσω κάποτε φάσμα χαμένο του πόθου μου κι εγώ.
Ξεχασμένος κι ατίθασος να περπατώ
κρατώντας μια σπίθα τρεμόσβηστη στις υγρές μου παλάμες.
Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα χωρίς να γνωρίζω κανένα
κι ούτε κανένας κι ούτε κανένας με γνώριζε με γνώριζε
Σπύρος Πλέουρας
