ΑΡΤΑ: Γιόρτασαν το ραμαζάνι
Γιόρτασαν το ραμαζάνι
Πάνω από 150 αφγανοί, συγκεντρώθηκαν στο παρκινγκ του Δήμου, πίσω απ’ το Γεφύρι της Άρτας και έκαναν την δική τους προσευχή
Στο χώρο της στάθμευσης αυτοκινήτων, πίσω από ιστορικό γεφύρι της Άρτας, συγκεντρώθηκαν οι μουσουλμάνοι αφγανοί, που βρίσκονται στην περιοχή και γιόρτασαν την δική τους μεγάλη γιορτή, το μεγάλο ραμαζάνι, όπως χαρακτηριστικά το ονομάζουν και είναι κάτι σαν το δικό μας Πάσχα.
Απ’ τις 8 το πρωί, οι υπεύθυνοι του εορτασμού, βρισκόταν στο χώρο στάθμευσης, όπου θα ακολουθούσε η μεγάλη γιορτή, με σκοπό να είναι όλα έτοιμα. Μια μεγάλη λινάτσα, κάλυπτε το μέρος, όπου θα προσευχόταν οι πιστοί και ο καθένας, έφερνε το δικό του πατάκι, πάνω στο οποίο θα καθόταν κατά την διάρκεια της τελετουργίας, που ήταν χαρακτηριστική. Βεβαίως, τα παπούτσια βγαλμένα και τοποθετημένα στην σειρά, για να τα πάρουν αποχωρώντας απ’ την γιορτή.
Εκεί και ο δικός τους παπάς, ο οποίος έκανε όλο το τελετουργικό, διαβάζοντας το κοράνι. Απόλυτη η προσήλωση των πιστών μουσουλμάνων, στο τελετουργικό… Είτε βρεθήκαμε εκεί και κάναμε την φωτογράφηση, είτε όχι, δεν έδωσαν καμία σημασία, μιας και η πίστη γι’ αυτούς, είναι κάτι το αδιαπραγμάτευτο.
Δημιουργεί εντύπωση το γεγονός, πως στο συγκεκριμένο χώρο βρέθηκαν μόνο οι μουσουλμάνοι μ ε καταγωγή απ’ το Αφγανιστάν. Για τους υπόλοιπους, Πακιστανούς κατά κύριο λόγο, που είναι κι αυτοί πολλοί στην περιοχή μας, όταν ρωτήσαμε μας είπαν ότι δεν γνωρίζουν που κάνουν την γιορτή τους.
Προφανώς είναι έντονες οι αντιπαραθέσεις, ανάμεσα στους Πακιστανούς και τους Αφγανούς και για το λόγο αυτό, δεν γιορτάζουν και μαζί.
Η γιορτή…
Το Ραμαζάνι εκ του τουρκικού ραμαζάν και αραβικού ραμαντάν, είναι Θρησκευτική -μουσουλμανική- εορτή νηστείας. Αποτελεί ονομασία του ένατου μήνα του μουσουλμανικού έτους όπου σύμφωνα με τη παράδοση δόθηκε το Κοράνι στους ανθρώπους προκειμένου ν΄ αποτελέσουν οι κανόνες του, οδηγός της ζωής τους. Έτσι το Ραμαζάνι χαρακτηρίζεται ως ένας από τους «πέντε στύλους» του ΙΣλάμ με χαρακτήρα υπακοής, εξιλασμού και προσευχής προς το Θεό.
Σε όλο το χρονικό διάστημα αυτό, διάρκειας ενός μηνός, οι μουσουλμάνοι απέχουν υποχρεωτικά, από ανατολής μέχρι δύσεως του Ηλίου, από κάθε είδους τροφή ακόμη και νερό, πολύ δε περισσότερο από κάπνισμα, ποτό, αρώματα και σεξουαλικές επαφές, όχι όμως στο υπόλοιπο διάστημα μέχρι την ανατολή του Ηλίου. Το Ραμαζάνι τελειώνει με τριήμερη γιορτή που αραβικά ονομάζεται κχιντ-αλ-φλιντ (= εορτή τέλους νηστείας) ή κχιντ-αλ-σαρκχίρ (= Μικρή εορτή).
Το Ραμαζάνι, ως μηνιαία εορτή νηστείας, αντιπαραβάλλεται με τη χριστιανική εορτή της Σαρακοστής σχεδόν ταυτόσημο χαρακτήρα, όχι όμως με ερμηνεία περί της «παράδοσης Ευαγγελίου». Σύμφωνα με το κυλιόμενο χαρακτήρα που παρουσιάζει το αραβικό ημερολόγιο κάθε χρόνο το Ραμαζάνι εορτάζεται κατά 11 ημέρες νωρίτερα του προηγουμένου έτους.
Η λέξη Ραμαντάν (Ramadan) ή Ραμαζάνι προέρχεται από την Αραβική ρίζα αλ-ραμάντ που σημαίνει καψαλίζω τη ζέστη ή την ξηρασία. Αποτελεί έναν από τους πέντε πυλώνες που στηρίζεται το Ισλάμ και οι υπόλοιποι είναι η Πίστη, η Προσευχή, η Ελεημοσύνη και το Ιερό Προσκύνημα Χατζ. Ο μήνας Ραμαντάν είναι ο ένατος μήνας του Ισλαμικού σεληνιακού ημερολογίου και ο ιερότερος από τους τέσσερις ιερούς μήνες. Ξεκινά με τη Νέα Σελήνη και κατά τη διάρκειά του όλοι οι ενήλικες και υγιείς Μουσουλμάνοι είναι υποχρεωμένοι να απέχουν από κάθε τροφή, νερό, τσίχλες, κάθε είδους καπνό, οποιαδήποτε ερωτική επαφή από την ανατολή ως τη δύση του ηλίου. Ωστόσο αυτό είναι το καθαρά εξωτερικό, πρακτικό μέρος της νηστείας. Η πνευματική όψη της νηστείας ορίζει απαγόρευση του ψέματος, του κουτσομπολιού, της εξαπάτησης και γενικά όλων των αρνητικών χαρακτηριστικών των ανθρώπων. Όπως ορίζεται στο Κοράνι η νηστεία είναι μία αυστηρή πράξη βαθιάς προσωπικής λατρείας κατά την οποία οι Μουσουλμάνοι επιδιώκουν το υψηλότερο επίπεδο συνειδητοποίησης του Θείου.
Ο μήνας Ραμαντάν είναι μία χρονική περίοδος κατάλληλη για προσευχή, για καλές πράξεις, για περισσότερο χρόνο με την οικογένεια και τους φίλους. Η νηστεία έχει σκοπό να βοηθήσει τους Μουσουλμάνους να μάθουν την αυτοπειθαρχία, την εγκράτεια, τη γενναιοδωρία αλλά και την υπομονή. Τους θυμίζει επίσης το πόσο υποφέρουν οι φτωχοί, εκείνοι που σπάνια τρέφονται καλά ή δε βρίσκουν το κατάλληλο φαγητό.
Γνώμη Άρτας
