Τα χωριά της Θεσπρωτίας όλο και λιγοστεύουν σε πληθυσμό, με αποτέλεσμα πολλά σπίτια
να είναι κλειστά και εγκαταλελειμμένα και να υπόκεινται στην ανελέητη φθορά του χρόνου.
Πεθαίνουν οι γέροντες και τα ξενιτεμένα παιδιά τους δεν έχουν κίνητρο να επανέλθουν και έτσι τα σπίτια ερημώνουν.
Τελευταίως έντονο είναι το ενδιαφέρον Γερμανών για αγορά σπιτιών σε χωριά, και μάλιστα ορεινά της Θεσπρωτίας. Μπορεί να μην διαθέτουν πολύ μεγάλα ποσά για την αγορά τους, ωστόσο οι ιδιοκτήτες προτιμούν να τα πουλήσουν, αντί να καταπέσουν.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Οσδίνα (Πέντε Εκκλησιές), όπου μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, πουλήθηκαν, όπως πληροφορηθήκαμε από κατοίκους, δύο σπίτια σε αντίστοιχες Γερμανικές οικογένειες.
Οι ξένοι θέλουν αυτά τα σπίτια σε μικρά χωριά, τυλιγμένα με τον μανδύα της φύσης, για να κάνουν διακοπές, καθώς σαγηνεύονται από την ομορφιά τους και η παραμονή τους σε τέτοιους τόπους, τους γαληνεύει, αλλά και τους θρέφει ταυτοχρόνως εσωτερικά.
Γνωρίζουμε και άλλες περιπτώσεις ιδιοκτητών σπιτιών σε χωριά της Θεσπρωτίας, που είναι ακατοίκητα και θέλουν να τα πουλήσουν, ώστε να μην καταλήξουν, μετά από κάποια έτη να γκρεμιστούν, αφού δεν υπάρχει προοπτική εγκατάστασης σ' αυτά.
Εξάλλου κάποιοι σε ακριτικά χωριά της Θεσπρωτίας ενοικιάζουν τα σπίτια τους σε βραχυχρόνια μίσθωση ακινήτων, μέσω διαδικτυακών ιστοτόπων, ωστόσο απ' ότι φαίνεται η διαδικασία αυτή δεν είναι αποδοτική και δεν προχωρά.
Επιπλέον τα σπίτια, προκειμένου να διατεθούν για το σκοπό αυτό, χρειάζονται ανακαίνιση, οπότε υπάρχει απροθυμία να επενδυθούν χρήματα.
Η.Μ.
εφημ.ΠΡΩΪΝΟΣ ΛΟΓΟΣ
