Χαρακτηρίζουν ως «δασικές» καλλιεργήσιμες εκτάσεις

Τα Δασαρχεία… φρενάρουν την γεωργοκτηνοτροφική ανάπτυξη!

Επισημάνσεις, παρατηρήσεις και προτάσεις για λύση των προβλημάτων από τον Περιφερειάρχη Ηπείρου Αλ. Καχριμάνη στον αρμόδιο Υπουργό

• Σοβαρότατο θέμα προκύπτει συχνά για την ανάπτυξη της αγροτοκτηνοτροφίας στην Ήπειρο, αφού πολλοί ιδιοκτήτες αγρών – ορεινών κυρίως περιοχών – που επιθυμούν να τους αξιοποιήσουν, είτε για καλλιέργειες, είτε για βοσκοτόπους, προσκρούουν στον χαρακτηρισμός τους ως «δασικές εκτάσεις» και κατ’ επέκταση δημόσιες!
Μάλιστα, ζητούν από τους ιδιοκτήτες τους να προσκομίσουν μεταγεγραμμένους τίτλους  κυριότητας, όταν είναι αδιαμφισβήτητο ότι πολλά Υποθηκοφυλάκεια και τα αρχεία τους, έχουν καεί και καταστραφεί κατά την διάρκεια της Γερμανικής κατοχής και παλαιότερα.

Έγγραφο Περιφερειάρχη
Σχετικό είναι και το έγγραφο που έστειλε ο Περιφερειάρχης Ηπείρου Αλεξ. Καχριμάνης στον αναπλ. Υπουργό Περιβάλλοντος Σταύρο Καλαφάτη και με το οποίο προβαίνει σε επισημάνσεις, παρατηρήσεις και προτάσεις επί του Σχεδίου Νόμου για τα «Δασικά Οικοσυστήματα», που άμεσα αφορά καλλιεργήσιμες και βοσκήσιμες εκτάσεις.
Ένα σημείο που επισημαίνει ο Περιφερειάρχης αφορά την αναγνώριση ως πραγματικό δεδομένο της μακροχρόνιας αγρανάπαυσης ή παύσης της καλλιέργειας, μέσω αεροφωτογραφιών του έτους 1945 και 1960. «Υπάρχουν περιπτώσεις που οι άνω αγροί εμφανίζονται με την ως άνω μορφή στις αεροφωτογραφίες, όμως ούτε και σ’ αυτή την περίπτωση χαρακτηρίζονται αγροί, γιατί δήθεν κατά την κυριαρχική άποψη των οικείων Δασικών αρχών περιβάλλονται από φυσικά οικοσυστήματα, δασοβιοκοινότητα, από δασικές εκτάσεις κλπ.».
Ο κ. Καχριμάνης προτείνει να προστεθεί σαφής διάταξη, «ότι στην περίπτωση που συντρέχουν οι ως άνω ουσιώδεις προϋποθέσεις, δεν μπορεί να αλλάξει ο χαρακτήρας των ίδιων εκτάσεων με τη λήψη υπόψη άλλων στοιχείων και δεδομένων και να χαρακτηρισθούν δασικές, υπαγόμενες στις προστατευτικές διατάξεις της δασικής νομοθεσίας».

Για τους τίτλους κυριότητας
Σε άλλο σημείο ο Περιφερειάρχης επισημαίνει στον υπουργό ότι «από τις αρχές όμως του 1975 και εντεύθεν σε περιοχές της Περιφέρειάς μας και ιδιαίτερα στη Θεσπρωτία, οι δασικές υπηρεσίες απαίτησαν από τους περισσότερους κτηνοτρόφους να προσκομίσουν τους τίτλους κυριότητας των λιβαδιών που χρησιμοποιούσαν για την εκτροφή των κοπαδιών τους. Όσοι ιδιοκτήτες δεν παρουσίαζαν συγχρόνως, εκτός από τον τίτλο κυριότητας, και τον απώτερο Οθωμανικό τίτλο (ταπί) προ της απελευθερώσεως, το λιβάδι τους θεωρούνταν Δημόσια δασική έκταση».
Πρέπει να σημειωθεί – προσθέτει ο Περιφερειάρχης -  ότι η επιδίκαση των αγωγών κυριότητας συνήθως διαρκεί από 20 έως 30 έτη ενώ όσοι από τους ιδιοκτήτες δικαιώθηκαν αμετάκλητα από τα πολιτικά δικαστήρια, η δικαίωσή τους δεν είχε κανένα πρακτικό αποτέλεσμα, διότι κατά την διάρκεια της δικαστικής διαμάχης (30ετία) τα λιβάδια άλλαξαν μορφή, εξαιτίας της φυσικής βλάστησης που απέκτησαν. Σήμερα η Πολιτεία απαντά στους ιδιοκτήτες ότι δικαιωθήκατε ιδιοκτησιακά, αλλά το λιβάδι σύμφωνα με το νόμο είναι δασική έκταση (!) και δεν μπορεί να αξιοποιηθεί για κανένα σκοπό, «ξεχνώντας» ότι η σημερινή μορφή των λιβαδιών έγινε με ευθύνη της και ουσιαστικά τα δήμευσε χωρίς να πληρώσει τίποτε.
Πολλές οι συνέπειες
Οι συνέπειες που υφίστανται οι πολίτες αυτών των εκτάσεων χωρίς να φταίνε οι ίδιοι είναι οι εξής:
• Ταλαιπωρία δεκάδων ετών.
• Βαριές δικαστικές δαπάνες.
• Φορολογία κληρονομιάς (οι δικαιοπάροχοι γονείς απεβίωσαν).
• Εξόντωσή τους με το Φόρο Ακίνητης Περιουσίας που θα τους επιβληθεί με το νέο έτος 2014, για μια νεκρή περιουσία.
• Ουσιαστική Δήμευση των ιδιοκτησιών από την Πολιτεία.
Σημειωτέον ότι σε πολλά τέτοια κτήματα που ήταν πλησίον των οικισμών, έγιναν πάρα πολλές μεταβιβάσεις και είχαν ανεγερθεί οικοδομές πριν επιβληθούν πρωτόκολλα διοικητικών αποβολών και το πρόβλημα μεταφέρθηκε σε εκατοντάδες οικογένειες.

Στήριξη πρωτογενούς τομέα
Ο Περιφερειάρχης αναφέρεται επίσης στο συντελεστή δόμησης και σε άλλα ζητήματα, υπογραμμίζοντας ότι περιορισμοί ως προς τη χρήση γεωργικών και χορτολιβαδικών εκτάσεων (που αναγνωρίστηκαν νόμιμα) σε όλη την Επικράτεια, τίθενται από τα Χωροταξικά Σχέδια (ΓΠΣ, Ειδικά Χωροταξικά, Περιφερειακά Χωροταξικά, Εθνικό Χωροταξικό κλπ) της κάθε περιοχής και δεν χρειάζονται άλλες δεσμεύσεις, ζητώντας και καταθέτοντας διατυπωμένες προτάσεις για την επίλυση των προβλημάτων που έχουν εντοπιστεί.
Καταλήγοντας ο κ. Αλ. Καχριμάνης, ζητά από τον Αν. Υπουργό να λάβει υπόψη τις σχετικές επισημάνσεις, παρατηρήσεις και προτάσεις, «που αναφέρονται σε μείζονα και σοβαρότατα προβλήματα που πρέπει να βρουν επιτέλους τη λύση, προτάσεις που κινούνται στα πλαίσια της αξιοβίωτης ανάπτυξης, που τόσο ανάγκη έχει ο τόπος μας…»

Πρωϊνός Λόγος