Η Νεολαία της Χαραυγής
Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΤΗΣ ΧΑΡΑΥΓΗΣ
Φίλες και φίλοι το έχω επισημάνει και παλαιότερα πώς η Χαραυγή έχει μεγάλο πρόβλημα με την μη έλευση των νέων (παιδιών) στο χωριό. Πολλές φορές προσπάθησα να σκεφτώ ποια είναι τα αίτια που δημιουργούν αυτήν την κατάσταση,όμως δεν μπόρεσα να καταλήξω σε κανένα ασφαλή συμπέρασμα. Σε πολλές συζητήσεις που έκανα με κάποια παιδιά από το Χωριό μας δεν με βοήθησαν να καταλάβω ποιο είναι το πρόβλημα που τα απομακρύνει από το Χωριό. Και αυτό γιατί ίσως τα παιδιά μας δεν θέλουν να το συζητήσουν με κάποιο μεγαλύτερό τους, φοβούμενα μήπως αντιμετωπίσουν την παλιά άρνηση (των γηραιότερων χωριανών) γενικά, προς όλες τις ανάγκες της νεολαίας και ειδικά στα παιδιά των 14 έως 19 ετών. Αιτιολόγησα σε κάποια από τα παιδιά την άρνηση που έβγαινε και βγαίνει από αυτή την γενιά των χωριανών σε παλιά βιώματα πού έχει αυτή η μερίδα χωριανών. Ομως φίλες και φίλοι μου στάθηκε αδύνατον να τα πείσω πως η κατάσταση συνεχώς αλλάζει. Όμως σκέφθηκα πώς και στα διπλανά μας χωριά Κτίσματα, Καστανή, Αγία Μαρίνα επικρατούσε η ίδια νοοτροπία αλλά παρ' όλα αυτά οι νέοι γεμίζουν κάθε καλοκαίρι το χωριό τους και ειδικά τον μήνα Αύγουστο που έχουμε οι ποιο πολλοί την άδειά μας. Άρα τι να φταίει ...αναλογίστηκα; Γιατί τα Κτίσματα πχ το καλοκαίρι έχουν πάνω από 80 παιδιά και εμείς με το ζόρι 15παιδιά.Κάποιοι άλλοι συνομήλικοί μου χωριανοί το δικαιολογούν πώς δεν υπάρχουν οι στοιχειώδης χώροι διαμονής. Γιατί φίλες και φίλοι τα άλλα χωριά έχουν αυτούς τους απαραίτητους χώρους; δεν το νομίζω,γιατί αυτός που θέλει να έρθει στο χωριό για 10—15 ημέρες το καλοκαίρι και ειδικά τα παιδιά δεν τον σκέφτονται καθόλου,θα κοιμηθούν και στρωματσάδα όπως κάνουν και στα άλλα χωριά και θα τούς αρέσει συνάμα αυτή η εμπειρία για λίγες ημέρες. Μήπως λοιπόν φίλες και φίλοι μου φταίει και η δική μας γενιά η γενιά των σαραντάρηδων--πενηντάρηδων πού έχουμε πέσει στην παγίδα της δύσκολης επιβίωσης και έχουμε αφήσει σε δεύτερη μοίρα όλα τα υπόλοιπα; Μήπως έστω και τώρα πρέπει να κάνουμε μια νέα αρχή με τα παιδιά μας; Μήπως κάποιοι πρέπει να σταματήσουν την γκρίνια ,όπως ...μη σπάσουν τα λουλούδια στην πλατεία,μη σπάσουν τα δενδράκια στο σχολείο,μη πατήσουν το καινούργιο τέταρτης γενιάς γκαζόν στο σχολείο,μη σπάσουν τις κούνιες,μη φωνάζουν δυνατά και ενοχλούν κάποιος διανοούμενους,μη μιλάνε τα κορίτσια με τα αγόρια μόνα τους το βράδυ στις κούνιες, μη...μη...μη...Μήπως ήρθε η εποχή να ξεχάσουμε σε μεγάλο βαθμό αυτήν την άρνηση, για να βοηθήσουμε έτσι όλοι μας την νεολαία να σκεφθεί το χωριό με ποιο θετική σκέψη; Πρόσφατα είχα μια συζήτηση με την διοίκηση της Αδελφότητας του χωριού μας για το συγκεκριμένο θέμα και είδα πώς υπάρχει μεγάλη διάθεση για βοήθεια για να βρεθεί κάποια λύση στο πρόβλημα,όμως σε αυτό φίλες και φίλοι νέοι δεν φθάνει μόνο η καλή διάθεση από εμάς, χρειάζεται και η δική σας ανταπόκριση,πείτε μας κάποια από τα προβλήματα που αντιμετωπίζεται να καθίσουμε παρέα να βρούμε μια λύση. Γιατί να μην αρχίσει πάλι η νεολαία να συγκροτεί το παραδοσιακό χορευτικό στο πανηγύρι,να τα βλέπουν οι γονείς τους και να τα καμαρώνουν,γιατί να μην αρχίσετε φίλοι νέοι την αθλητική δραστηριότητα όπως ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϋ,και οτιδήποτε άλλο έχει σχέση με τον αθλητισμό κατά την περίοδο διαμονής σας στο χωριό. Δώστε μας και εσείς μερικές ιδέες για κάποια θέματα που σας ενδιαφέρουν και φυσικά στα μέτρα της λογικής για να μπορούμε και εμείς να σας βοηθήσουμε. Φίλες και φίλοι θέλω να πιστεύω πως με αυτές μου τις σκέψεις σας βάζω σε κάποια διλήμματα τούς μεγάλους αλλά και μικρούς, στο τι πρέπει να κάνουμε για να μην καταντήσει το χωριό μας απλά ένα ήσυχο γηροκομείο χωρίς καλές υπηρεσίες. Ευχαριστώ. Καψάλης Χάρης
