Το χορευτικό του 15Αύγουστου 2010.

ΚΑΙ ΝΑ... ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΕΓΙΝΕ!!!

Φίλες και φίλοι η νεολαία της Χαραυγής έκανε την ανατροπή,και ο λόγος είναι πώς στο κάλεσμά μου μέσω διαδικτύου προς την νεολαία του χωριού μας να ανασυγκροτήσουμε την πρώην χορευτική μας ομάδα που είχε κάνει παύση πριν λίγα χρόνια,η ανταπόκριση ήταν σχεδόν άμεση. Άμεση ήταν και η ανταπόκριση του Προέδρου της Αδελφότητας,ο οποίος μας παραχώρησε τις παραδοσιακές στολές για την ένδυση των παιδιών,όπως και του Προέδρου του τοπικού συμβουλίου που μας παραχώρησε την αίθουσα για τις ανάλογες προετοιμασίες. Και έφθασαν οι μέρες λοιπόν και ανεβήκαμε όλοι μας στο χωριό,εκεί που το άγχος μου έφθασε στο αποκορύφωμά του. Πώς θα μαζευτούμε ...πώς θα ξεκινήσει η όλη διαδικασία..πόσα παιδιά θα μαζευτούν;θα έχουμε πολλά μικρά παιδιά; Κι όμως τα παιδιά έδωσαν την λύση,πρώτη απάντηση από τον Βόκολο Ιωάννη του Χρήστου και την σύζυγό του Μαρία η οποία παρόλο που η καταγωγή της είναι από την Κρήτη έκανε την υπερβολή και σε τρεις ημέρες έμαθε να χορεύει τους παραδοσιακούς χορούς μας,τον Γιαννόπουλο Φώτη του Ιωάννη,καθώς και τον αδερφό του Χρήστο, για τον αυθορμητισμό τους στο να συμμετάσχουν στο χορευτικό μας την Ρομανά Ιλιάνα κόρη της Φωτεινής Βόκολου για την πολύτιμη βοήθειά της στην εκμάθηση των παραδοσιακών χορών,την Ναυσικά Μ. Κύρκου για την υπομονή της στο να χορέψει τέλεια στην κορφή τον Μεννούση (χορός)που της ανέθεσα, την Ιωάννα Αθανασόπουλου για την άψογη συμμετοχή της και το λαμπρό γέλιο της. Τις εγγονές του Θανάση Γκόλα (Σαράντου Νάνση και Σοφούλα) που με μεγάλο ενθουσιασμό προσχώρησαν στο χορευτικό με το που ήρθαν στο χωριό μας ,τον Ρομανά Άγγελο που ανέλαβε να μπει μπροστάρης στο χορό(γιαννιώτικο),τόν Σάββα Ευγένιο που δεν το σκέφθηκε καθόλου όταν του το είπα να έρθει στην ομάδα του χορευτικού,την Καψάλη Κατερίνα (κόρη μου)που άφησε τις διακοπές της που είχε κανονίσει για άλλο μέρος μόνο και μόνο για να μπει και αυτή στο χορευτικό,όπως και τις αδελφές Ντρή (που χορεύουν στον Ηπειρώτικο σύλλογο Καματερού) ήρθαν από το Ριάχοβο του Ανω Καλαμά,εν μέσω των διακοπών τους να συμμετάσχουν και αυτές. Φυσικά θα ήταν αδιανόητο να μην αναφερθώ και στους πιτσιρικάδες του μικρού χορευτικού μας. Και πρώτο τον Χρήστο Βόκολο γυιός του Ιωάννη τον Κανναβό Αλέξανδρο καθώς και την αδελφή του Αικατερίνη(εγγόνια του Μάτσια Σταύρου) αλλά και την μικρούλα μας Βασιλεία Βόκολου κόρη του Γιώργου Βόκολου το κοριτσάκι θαύμα. Και να λοιπόν που ήρθε η ώρα του πανηγυριού,ήρθε η ώρα να δείξουμε τι ετοιμάζαμε τόσες μέρες(3 ημέρες). Ο πρόεδρος της Αδελφότητας ξεκίνησε την διαδικασία καθώς και την προσφώνησή μου σαν διοργανωτή του χορευτικού,η αγωνία μου ήταν στο κατακόρυφο όταν πήρα το μικρόφωνο και μετά από τα λίγα λόγια που απηύθυνα στους παρευρισκόμενους χωριανούς και φίλους του χωριού μας έδωσα τα ηνία στα παιδιά,που περίμεναν υπομονετικά. Ο Μαγκλάρας (κλαρίνο) ξεκίνησε να παίζει,πρώτα ξεκινούν τα πιτσιρίκια ντυμένα με τις παραδοσιακές στολές της περιοχής μας,άφοβα και με περίσσιο θάρρος μπαίνουν στην πλατεία,τα χειροκροτήματα πολλά οι γονείς των παιδιών επί ποδός με φωτογραφικές μηχανές η ότι άλλο υπάρχει. Τα πιτσιρίκια σέρνουν δύο χορούς (λόγω έλλειψης χρόνου) και αποχωρούν κάτω από πολλά χειροκροτήματα. Η αγωνία μου αρχίζει σιγά σιγά να φεύγει και την θέση της παίρνει ένα ευχάριστο συναίσθημα που δεν μπορώ να το περιγράψω. Και τώρα!!! σειρά έχει το μεγάλο μας χορευτικό. Το κλαρίνο ξεκινάει αργά και με νοσταλγία τον αγαπημένο της περιοχής χορό,τον ''στρωτό πωγωνήσιο''. Το μεγάλο χορευτικό μπαίνει σιγά σιγά στην πλατεία,μπροστά η Ιλιάνα σέρνει το χορό. Φίλες και φίλοι το χειροκρότημα από τον κόσμο εκκωφαντικό,τα φλας αστράφτουν και οι βιντεοκάμερες πήραν φωτιά,σας ξαναλέω πάλι το συναίσθημά μου δεν περιγράφεται με λόγια όλο το άγχος μου ξεφορτώθηκε με μιας την θέση του πήρε ο ενθουσιασμός,τα παιδιά με βλέμμα απαλό και κινήσεις αργές σταθερές όπως αρμόζουν στο συγκεκριμένο χορό δείχνουν σε όλους πως η νεολαία της Χαραυγής είναι παρών σε όλες αυτού του είδους εκδηλώσεις. Στο επόμενο τραγούδι τον (Μεννούση) η Ναυσικά χορεύει με σίγουρα βήματα,έπειτα ο Φώτης μπροστάρης στον χορό (Κωσταντάκη) καθαρά αντρίκειος χορός,κάνει τις κατάλληλες φιγούρες και ξεσηκώνει τον κόσμο που χειροκροτεί,ο Άγγελος σέρνει τον γιαννιώτικο χορό με το ανάλαφρο βήμα του νέου,ο δε Γιάννης τον Ντελή Παππά ,χορό που τον αφιέρωσε στον πατέρα του Χρήστο Βόκολο που όπως μου ανέφερε είναι το αγαπημένο του τραγούδι. Και κλείνοντας το χορευτικό με την τριανταφυλλιά και τον Φώτη με την Νάνση,να αυτοσχεδιάζουν με άψογη επιτυχία την έξοδο της ομάδας από την πλατεία με ένα παρατεταμένο χειροκρότημα από όλους τους χωριανούς,και φίλους του χωριού μας που ήταν παρών εκτός των επισήμων που έλαμψαν δια της λαμπρής τους απουσίας εκτός του Μάτσια Βασίλη (Αρχηγός της αντιπολίτευσης του δήμου Δελβινακίου). Φίλες και φίλοι μετά το πέρας του χορευτικού με έπιασε χωριανός μεγάλης ηλικίας και μου είπε:Δάκρυσα μόλις αντίκρισα τα παιδιά να μπαίνουν χορεύοντας μέσα στην πλατεία,η δε γυναίκα του μου είπε:Τον φοβήθηκα μόλις τον είδα δακρυσμένο μη μου πάθη τίποτα...Ήρθε μητέρα παιδιού και μου είπε: Μου είπε ο γυιός μου πώς θα χορέψει και δεν πίστευα στα αυτιά μου μιας και δεν ξέρει καθόλου να χορεύει ηπειρώτικα,αλλά και όταν τον είδα πως έμαθε να χορεύει σε τόσο λίγο χρονικό διάστημα πραγματικά τα έχασα. Εγώ απάντησα: Η νεολαία μας φέτος μας έδειξε πως θα δακρύσουμε κι άλλα χρόνια στο μέλλον,γιατί μέσα τους βράζει το αίμα το Χαραυγιώτικο,το αδάμαστο πείσμα που μόνο εμείς οι Χαραυγιώτες το ξέρουμε. Και εξάλλου πώς να μη καμαρώνουμε για αυτά τα παιδιά, τα παιδιά της Χαραυγής!!!

Τα σέβη μου: Καψάλης Χάρης.