Iωάννινα: Με το μάτι ενός απλού θεατή

Με το μάτι ενός απλού θεατή

Την Πέμπτη το βράδυ σε ένα ιστορικό μνημείο της πόλης, σε ένα τούρκικο σεράι που φέρνει μάλιστα το όνομα Σουφαρί Σεράι, παρουσιάστηκε ο Ελληνισμός σε όλο του το μεγαλείο. Συμβολισμός και τύχη αγαθή για όσους απόλαυσαν αυτή την γεμάτη ελληνικότητα βραδιά. Τίτλος της για μας: Σε ένα τούρκικο κτίριο η Ελλάδα.

Μέσα σ’ αυτό το χώρο, όπου τα θαυμάσια γλυπτά του Θόδωρου Παπαγιάννη, τα φαντάσματά του όπως τα αποκαλεί ο ίδιος ο γλύπτης, έπαιζαν το δικό τους ρόλο και όχι μόνο ως σκηνικό αλλά ως ακριβή παρουσία, διαδραματίστηκαν σκηνές ψυχικής ανάτασης και πνευματικής αναγέννησης.

Την οφείλουμε στο Δημήτρη Πετρόπουλο αυτή τη μέθεξη, στο μουσικό Κώστα Βέρδη και στην παρέα του, στη φωνή της Μαριάνας Τζίμα, στο κείμενο και στη γραφή ενός νεαρού συγγραφέα του Δημοσθένη Παπαμάρκου ή στην ίδια την ιστορία του τόπου μας, στη μνήμη του άγνωστου στρατιώτη και στη μάνα του;

Μήπως σε αυτούς που είχαν την ιδέα γι’ αυτό το εγχείρημα τους ανθρώπους που δουλεύουν για τον πολιτισμό, για το θέατρο στο δήμο μας;

Όπως και να είναι, σε όποιον και αν οφείλουμε το «Γκρίχου» την κραυγή που σημαίνει ανάστηθι, υψώθητι, εγέρθητι, σα να λυτρωθήκαμε βλέποντας κι ακούγοντας τον καλό ηθοποιό Δημήτρη Πετρόπουλο να ερμηνεύει συγκλονιστικά πάνω στη σκηνή, ανάμεσα από τα φαντάσματα, συνοδευόμενος από το λυπητερό κελάηδημα του κλαρίνου ή τη απόκοσμη φωνή της γυναίκας.

Ο επίλογος με τη λευκή μάσκα του ερμηνευτή και τους επιτυχημένους φωτισμούς ήταν σφραγισμένος με αρχαία τραγωδία.

«...γιατ’ είναι κρίμα ν’ αγρικάς τι λένε οι πεθαμένοι.

Και μη ρωτάς με να σου πω τι αντίκρισα στον Άδη.

Μον’ ένα λόγο θα σου πω, μια μπιστική κουβέντα.

Εκείθε είναι οι πολλοί και δώθε είν’ οι λίγοι».

Η εκδήλωση περιλάμβανε δυο μέρη. Στο πρώτο μέρος ήταν τα παιδιά αυτά που έπαιξαν το δικό τους ρόλο με την ανάγνωση των γραμμάτων από το μέτωπο του 1912 με 13, ήταν το μέλλον του τόπου οι μαθητές του 1^ου Πειραματικού σχολείου της πόλης και η χορωδία τους.

«Μου γράφεις μάνα μια γραφή και με ρωτάς τι κάνω», ή «τα πήραμε τα Γιάννενα». Ήταν και ο ηθοποιός Μιχάλης Μπίζιος στην αφήγηση του πολεμιστή και στην ανάγνωση άλλων γραμμάτων. Όλα έδεσαν πολύ καλά στο χώρο αυτό με τις καμάρες κι είχαμε ένα τόσο καλό αποτέλεσμα.

Λουκία Τζάλλα

πηγή: Ηπειρώτικος Αγών