Πανελλήνια Έκθεση Άρτας 2026: Ερωτήματα που απαιτούν απαντήσεις

Όταν ένα «χρόνιο και δομικό πρόβλημα» ανακαλύπτεται λίγο πριν από την έναρξη

Η αιφνιδιαστική ματαίωση της Πανελλήνιας Έκθεσης Άρτας για το 2026 δεν είναι μια απλή οργανωτική μεταβολή. Πρόκειται για έναν θεσμό της πόλης, τουλάχιστον έτσι παρουσιαζόταν για πάνω από δέκα χρόνια, για τον οποίο μέχρι πριν από λίγες εβδομάδες υπήρχε επίσημος σχεδιασμός, συγκεκριμένες ημερομηνίες και αναζήτηση εκθετών.

Στις 22 Ιουλίου 2026, η ΑΔΑΕ-ΟΤΑ ενημέρωνε επίσημα ότι διοργανώνει τη 12η Πανελλήνια Έκθεση από 27 Σεπτεμβρίου έως 3 Οκτωβρίου, με θεματικό αντικείμενο την Ενέργεια. Στις αρχές Αυγούστου με ανακοίνωση και του Επιμελητηρίου Άρτας, οι επιχειρήσεις καλούνταν ακόμη να συμμετάσχουν ως εκθέτες.

Και ξαφνικά, λίγο πριν από την έναρξη, μαθαίνουμε ότι η 12η Πανελλήνια Έκθεση δεν θα πραγματοποιηθεί.

Η εξήγηση που δίνεται σήμερα είναι ότι το πρόβλημα είναι «βαθιά δομικό», ότι υπάρχει «παγιωμένη αποχή της αγοράς εδώ και έτη» και «χρόνια άρνηση των πανελλαδικών εκθετών να συμμετάσχουν».

Πότε ακριβώς έγινε το πρόβλημα «βαθιά δομικό»; Τις τελευταίες δεκαπέντε ημέρες;

Αν ήταν γνωστό εδώ και χρόνια, γιατί μέχρι τον Ιούλιο η ΑΔΑΕ-ΟΤΑ προγραμμάτιζε κανονικά την Έκθεση; Τι άλλαξε μέσα σε λίγες εβδομάδες; Πόσες επιχειρήσεις εκδήλωσαν ενδιαφέρον και ποιες συγκεκριμένες ενέργειες έγιναν για την προσέλκυση εκθετών; Και κυρίως, γιατί η Δημοτική Αρχή δεν αντιμετώπισε νωρίτερα ένα πρόβλημα που σήμερα η ίδια χαρακτηρίζει χρόνιο;

Υπάρχει όμως και ένα εξίσου σοβαρό ζήτημα: η θεσμική λειτουργία.

Η Πανελλήνια Έκθεση αφορά την τοπική οικονομία, τους επαγγελματίες, την επισκεψιμότητα και την εξωστρέφεια της Άρτας. Γιατί ένα ζήτημα τόσο μεγάλης σημασίας δεν τέθηκε εγκαίρως στο Δημοτικό Συμβούλιο για ουσιαστική ενημέρωση και συζήτηση;

Το Δημοτικό Συμβούλιο δεν μπορεί να βρίσκεται μπροστά σε ειλημμένες αποφάσεις. Η θεσμική λειτουργία του δεν μπορεί να εξαντλείται στην εκ των υστέρων ενημέρωσή του.

Οι προηγούμενες διοργανώσεις παρουσιάζονταν στους δημόσιους απολογισμούς ως επιτυχημένες ως προς την οργάνωση και την επισκεψιμότητα, κάτι που και σήμερα αναγνωρίζει ο πρόεδρος της ΑΔΑΕ-ΟΤΑ.

Πώς περάσαμε από τις «επιτυχημένες διοργανώσεις» στη διαπίστωση ότι το μοντέλο έχει κλείσει τον κύκλο του; Αν υπήρχαν προβλήματα, γιατί δεν παρουσιάζονταν εγκαίρως και με στοιχεία; Αν η συμμετοχή πανελλαδικών εκθετών μειωνόταν επί χρόνια, ποιο σχέδιο εκπονήθηκε για να αντιστραφεί αυτή η πορεία; Ποιες συνεργασίες αναζητήθηκαν; Ποιες πρωτοβουλίες αναλήφθηκαν; Ποιος ήταν ο σχεδιασμός της Δημοτικής Αρχής για την αναβάθμιση του θεσμού πριν φτάσουμε στη ματαίωση;

Και ενώ η Πανελλήνια Έκθεση ματαιώνεται, ανακοινώνεται η διάθεση 11.000 ευρώ για διήμερες δράσεις, συναυλία και δωροεπιταγές.

Ποια τα κριτήρια των δράσεων; Πως θα μοιραστούν οι δωροεπιταγές στον εμπορικό κόσμο; Πώς θα επιμεριστεί το κόστος; Πως εμπλέκεται το Πανεπιστήμιο και η Αστυνομία στο Shopping Festival;

Και κυρίως, γιατί η απάντηση στη ματαίωση μιας Πανελλήνιας Έκθεσης είναι κουπόνια και συναυλίες και όχι ένα έγκαιρο, ολοκληρωμένο σχέδιο για την ανασυγκρότηση του θεσμού;

Το ζήτημα δεν είναι αν η Πανελλήνια Έκθεση χρειαζόταν αλλαγές. Το ζήτημα είναι :