Πέρασε κι άλλος ένας δεκαπενταύγουστος και μαζί μ’ αυτόν, αρχίζει να περνάει κι ένα καλοκαίρι ακόμη. Για ν’ αρχίσουμε να προετοιμαζόμαστε όλοι, για ένα σκληρό φθινόπωρο

 

Κλασσικά οι προορισμοί της Άρτας, για τον δεκαπενταύγουστο. Ένα ισχυρό… κίνημα, φανατικά υπέρ των Μελισσουργών και το έτερο με προορισμό τα Θεοδώριανα και τα προς την κατεύθυνση αυτή χωριά… Πανηγύρια και άλλα κόλπα, πέραν της παραδόσεως, μιας και μπαίνουν στην μέση, το κέρδος, οι δημόσιες σχέσεις και πολλά άλλα, για τα οποία έχουν γίνει σχόλια.

Γραφικές φιγούρες αυτών των εορτών και των πανηγυριών φυσικά, οι βουλευτές, οι δήμαρχοι και γενικώς οι πολιτευόμενοι. Κατά μία εκδοχή, η οποία δεν χαρακτηρίζεται και αδύνατη σε επίπεδο επιχειρημάτων, η παρουσία τους, χαλάει την διασκέδαση και το ωραίο κλίμα. Αυτοί (οι πολιτευόμενοι δηλαδή) κάνουν την δουλειά τους. Τώρα γιατί οι διασκεδάζοντες και διακοπεύοντες, τους ανέχονται, είναι ένα ερώτημα, που μάλλον η ιστορία θα κληθεί να απαντήσει.

Βέβαια για τους πολιτευόμενους, τα πανηγύρια κυρίως των Τζουμέρκων, ήταν ο προνομιακός χώρος επικοινωνίας τους, με τους πολίτες. Εκεί είχαν την δυνατότητα, να συναντήσουν πολλούς και συγκεντρωμένους πολίτες, να δείξουν το… επίπλαστο ενδιαφέρον, για το τι θα πράξουν σε σχέση με την πρόοδο του κάθε χωριού και του ορεινού όγκου συνολικά και το αποτέλεσμα φαινόταν στο… κουτί…

Που τέτοιες πολυτέλειες τώρα; Γίνεται γνωστό ότι στο χώρο του πανηγυριού έφτασε πολιτευόμενος και οι πάντες αναζητούν τρόπους να δείξουν απασχολημένοι, γιατί από τυπική υποχρέωση, θα πρέπει να τους μιλήσουν. Ο ένας κάνει πως μιλάει στο κινητό, ενώ ο έτερος προσποιείται πως κατευθύνεται στον χορό και μόλις απομακρυνθεί ο πολιτευόμενος, επιστρέφει στο τραπέζι του, για να συνεχίσει την βραδιά με την παρέα του. Όλα αυτά συμβαίνουν και ας μην τα θεωρήσει κανένας υπερβολή…

Δεν έλειψαν και οι οξύθυμοι… Κάποιοι σε διάφορα χωριά, τα είπαν με τ’ όνομά τους, σε κάποιους πολιτευόμενους, αλλά και πάλι τίποτα δεν βγαίνει, γιατί και να τα πεις στον έναν και να τον απορρίψεις, δεν ξέρεις αν και το επόμενο… καρπούζι, «δεν βγει μάπα»…

Τα πανηγύρια στα Τζουμέρκα, εκτός της παράδοσης, την οποία και -στις περισσότερες περιπτώσεις- συντηρούν κατά τον καλύτερο τρόπο, παραδοσιακά προσφερόταν και για εξαγωγή πολιτικών συμπερασμάτων, σε σχέση με το ποιος έχει την αποδοχή των πολιτών. Τώρα επικρατεί η άρνηση, οπότε τα συμπεράσματα, δεν μπορεί να είναι και ασφαλή.

Τέλος πάντων… Πέρασε κι άλλος ένας δεκαπενταύγουστος και μαζί μ’ αυτόν, αρχίζει να περνάει κι ένα καλοκαίρι ακόμη. Για ν’ αρχίσουμε να προετοιμαζόμαστε όλοι, για ένα σκληρό φθινόπωρο, του οποίου τα χαρακτηριστικά τα έχουν προδιαγράψει, άλλοι για μας, χωρίς εμάς…

Θα είναι τα χειρότερα που έχουμε γνωρίσει και θα αποτελέσουν το κριτήριο, για τον ελληνικό λαό, που -επί τέλους- πρέπει ν’ αρχίσει να κινητοποιείται.